Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1630 K.2023/5314

Taraflar arasındaki TPMK Yeniden İnceleme Değerledirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye’nin tanınmış markalarından birinin sahibi olduğunu, 1964 yılında “dönerci hacı baba” olarak faaliyete başlayan müvekkilinin Avrupa’ya kadar faaliyetlerini büyüttüğünü, müvekkilinin 2003/09088, 2003/09089 ve 2013/35041 sayılı markaların sahibi olduğunu, bu markaları uzun yıllardır kullandığını, döner kültürünün öncüsü olduğunu, “dönerci hacı baba” markasının tanınmış marka olduğunu, müvekkilinin 2018/18727 sayılı “dönerci hacı baba” şeklindeki başvurusunun,

daha önceden müvekkili adına tescilli olan bir marka ile aynı temel ögeye sahip olduğunu ancak müvekkilinin başvurusunun davalı Kurumca reddedildiğini, halbuki müvekkilinin önceki markaları nedeniyle kazanılmış hakkının bulunduğunu, önceki markanın ana unsurunun yanına eklenen yardımcı unsurlar ile seri marka yaratma çabasının kazanılmış hak nedeniyle hukuken korunması gerektiğini, müvekkilinin işletmesel köken itibariyle önceki markaları ile olan bağlantısına yönelik mesajını açıkça verdiğini, müvekkilinin markası 2014/25515 sayılı,

ret kararına dayanak marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olmadığı gibi müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'in 2018-M-4874 sayılı kararının iptaline, “Dönerci HACI BABA” ibareli markanın başvuru konusu tüm sınıflar ve hizmetler için müvekkil şirket adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; başvuru markası ile redde mesnet alınan marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, markalardaki farklılıkların ayırt edilemeyecek derecedeki benzerlikten kurtarmak için yeterli olmadığını, müvekkili Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dava konusu 2018/18727 sayılı HB Dönerci HACI BABA ibareli marka başvurusunun 29, 35 ve 43 üncü sınıf emtiaları kapsayacak şekilde başvuru konusu edildiği, başvurunun, 2005/23220, 2014/25511, 2014/25514, 2014/25515 ve 2014/25516 sayılı markalar nedeniyle 5/1-ç bendi hükümleri uyarınca reddine karar verildiği, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca Mal ve/veya hizmetlerin aynı/ aynı tür olması,

ve markaların aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması halinin gerçekleşmesi halinde, sonraki tarihli başvurunun, önceki markanın varlığı nedeniyle reddedilebileceği, dava konusu 2018/18727 kod numaralı HB Dönerci HACI BABA ibareli marka başvuru kapsamının.

29, 35 ve 43 üncü sınıfta kararda sayılan mal ve hizmetlere ilişkin olduğu redde mesnet 2014/25515 sayılı markanın 29, 35 ve 43 üncü sınıfta kararda sayılan mal ve hizmet sınıflarına ilişkin olduğu, taraf markalarının, başvuru kapsamında yer alan her bir emtia bakımından birebir aynı emtiayı içerdiği, görsel olarak taraf markalarının genel kompozisyonlarının aynı olmadığı, dolayısıyla uyuşmazlık konusu işaretlerin birbiri ile aynı ya da ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olarak değerlendirilemeyecekleri, işaretlerin aynı/ayniyet derecesinde benzer olmaları gerekliliği yönündeki kriterin somut uyuşmazlıkta gerçekleşmediği,

ilk bakışta genel görünüm itibariyle hedef tüketici kesiminin dava konusu mal/hizmet sınıfları göz önünde bulundurulduğunda başvuru ve redde mesnet markalar arasında hiç bir inceleme ve araştırma yapmayı gerekli kılmayacak şekilde bağlantı kurulma ihtimali de dahil iltibas ihtimalinin var olduğunun ve karıştırılmanın yaşanacağının söylenmesinin mümkün olmadığı,

dava konusu 2018/18727 sayılı marka başvurusu kapsamında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca reddine karar verilen emtialar ile redde gerekçe 2014/25515 sayılı marka kapsamında yer alan emtiaların aynı/aynı tür oldukları, ancak taraf markalarını oluşturan işaretler arasındaki özellikle görsel ve işitsel anlamda meydana gelen farklılıkların taraf markalarının 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında birbirlerinden asgari düzeyde uzaklaştırmayı başardığı,

gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'in 20.06.2018 tarihli ve 2018-M-4874 sayılı kararının davacının itirazının reddiyle ilgili kısım yönünden iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru markası ile redde mesnet alınan marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, markalardaki farklılıkların ayırt edilemeyecek derecedeki benzerlikten kurtarmak için yeterli olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, davacının başvuru konusu yaptığı 2018/18727 sayılı marka ile davalı Kurumun mesnet aldığı 2014/25515 sayılı marka arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacı marka başvurusuna yapılan itirazın kabulüne dair Kurum kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,