Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1780 K.2022/2143

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.12.2019 tarih ve 2017/942 E- 2019/1589 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.01.2022 tarih ve 2020/657 E- 2022/38 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl dava, 69.711,02 TL alacak sebebiyle başlatılan icra takibine itirazın iptali, karşı dava ise şimdilik 1.000,00 TL alacağın davacı karşı davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 11.01.2022 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 107.090,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, mahkemece asıl davanın kısmen kabülü ile 68.671,08 TL alacağa ilişkin itirazın iptaline, karşı davanın ise reddine karar verildiği, davalı aleyhine asıl davada hükmedilen miktar ile karşı davada her ne kadar şimdilik 1.000,00 TL olarak açmış ise de dilekçe içeriğinde zikredilen toplam 18.000 EURO (karşı dava tarihi itibarıyla 73.843,10 TL) alacağın temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı karşı davacının temyiz isteminin asıl ve karşı dava yönünden ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.