Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/1823 K.2022/4854

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 01.06.2012 gün ve 2011/459 - 2012/267 sayılı hükmün (kapatılan) Yargıtay 19. Hukuk Dairesince 12.09.2013 gün ve 2013/9124 - 2013/13825 sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa'nın 43 ve geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait otelde kullanılmak üzere 75 adet yatağın davalı ...'den satın alındığını, teslim edilen yataklardaki gizli ayıbın adı geçen davalıya bildirilmesine rağmen arızaların giderilmediğini, müvekkilinin ayıplı yataklar nedeniyle müşterilerinin beklediği konfor ve rahatlığı sağlayamadığını, müşteri kaybettiğini ileri sürerek davalılar tarafından müvekkiline teslim edilen yatakların yenisi ile değiştirilmesine veya yatak başına 60,00 TL olmak üzere 4.500,00 TL'nın teslim tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, müvekkilinin ayıplı mal dolayısıyla uğramış olduğu 1.500,00 TL zararın davalılardan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, taraflar arasındaki anlaşmaya göre satışa konu yatakların full ortopedik olması gerekirken daha alt kalitedeki yatakların davacı tarafa teslim edildiği, satışa konu yatakların anlaşma şartlarına uygun olarak tamir masrafının 3.900.-TL olduğu, kullanılamaması nedeni ile 10 yatak yerine 1.500.-TL bedelle davacının yatak satın aldığı davacı ile davalı ... arasında sözkonusu satım sözleşmesinin yapıldığı,

daha sonraki dönemde iş yerinin diğer davalı ... tarafından devralındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı ... vekili tarafından temyiz üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi'nin 12.09.2013 tarih 2013/9124 Esas- 2013/13825 Karar sayılı ilamıyla kararın bozulmasına karar verilmesi sonrasında mahkemece 21.02.2014 tarih 2014/26 Esas, 2014/183 Karar sayılı ilamıyla önceki kararda direnilmesine, davanın kısmen kabulü ile 3.900,00 TL'nın yatakların davacıya teslim tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, 1.500,00 TL'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararının, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi'nin 31.01.2017 tarih 2016/20634 Esas, 2017/664 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.12.2021 tarih 2018/(19)11-62 Esas, 2021/1660 Karar sayılı ilamıyla, her ne kadar Özel Dairenin bozma kararında, keşif tutanağının dosya içeriğine uygun olmadığı, tutanak ile bilirkişi raporu arasında da çelişki bulunduğu belirtilmiş ise de, yapılan keşif sırasında bilirkişinin kendisinden istenilen hususları anladığını belirterek raporunu ibraz etmek üzere süre istediği, dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporunun incelenmesinde, bilirkişi tarafından ayıplı olduğu iddia edilen yataklara ilişkin inceleme yapılarak değerlendirmede bulunulduğu,

raporun ekinde de incelenen yataklara ilişkin görsellere yer verildiği, bu durumda yapılan keşfin ve alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamı ile uyumsuz olmadığından bahisle verilen direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, Özel Dairece davalı ... vekilinin esasa ilişkin bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.