Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3149 K.2023/6890

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 182194 sayılı "lx4” ve 2011/97409 sayılı "Caffeo” markalarının sahibi olduğunu, dünya çapında tanınan firmalardan olduğunu ve bünyesinde pek çok kahve markasını barındırdığını, davalı şirketin ortağının 2010-2011 yılları arasında davacının distribütörlüğünü yaptığı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd.

Şti.'nin yetkilisi olarak davacı ile iletişimde olduğunu, şirketler arasında irtibatı sağladığını, davalı şirketin davacının itibarından yararlanıp onun ürünlerini taklit etmeye çalıştığını, seri marka izlenimi yaratarak tüketici nezdinde karıştırılmaya sebebiyet verdiğini, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2011/116634 numaralı "CAFFEO" markası ile 2014/40127 nolu "CAFFEO IX4 kahve filtre kağıdı” markalarının hükümsüzlüğü ile sicilde terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Türkiye'de "CAFFEO" ibareli bir adet markası olduğunu, tarafların 11. sınıfta yer alan "elektrikli kahve, espresso makinelerinin” ortak olduğunu, davalının "CAFFEO" markası ile örtüşen hiçbir emtia bulunmadığını, davacının "1x4” ibareli 2 adet markasının olduğunu ve bu markaların davalının markalarından farklı olarak 16. sınıfta tescilli olduğunu, "CAFFEO" ibaresinin davacı şirket dışında pek çok şirket tarafindan tescil edildiğini, davacının iddiasının aksine "CAFFEO" ve "CAFEO" ibareli markaların davacı ile özdeşleştirilebilecek bir tanınmışlığı bulunmadığını, davalıya ait markaların 07,

11 ve 16. sınıflarda tescilli olduğunu ve davacı markası ile örtüşen hiçbir emtia bulunmadığını, davacı şirketin hiçbir şekilde CAFFEO markasını kullanmadığını, 16. sınıfta "MELITTA" markası adı altında satış yaptığını, davacının fiilen kullanmadığı "CAFFEO" markasının tanınmış marka olarak kabul edilemeyeceğini, aksine davalının "CAFFEO" markasını fiilen 5 yıldır kullandığını, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillere göre, davacı şirket ile dava dışı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. arasında 2002 yılından beri ticari ilişki bulunduğu, bu şirketin davacı şirketin Türkiye distribütörlüğünü yaptığı, davalı şirket ile dava dışı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ortak ve yöneticilerinin aynı kişiler olduğu, davalı tarafça marka başvuru tarihinden önce davacı tarafından ... Gıda San. ve Dış Tic.

Ltd.

Şti.'ne kesilen faturalarda "CAFFEO" markasının yer aldığı, böylece davalı tarafın, davacının marka ve ürünlerinden haberder olduğu halde, tanınmışlığından istifade etmek için kötüniyetli olarak dava konusu markaları adına tescil ettirdiği, bilirkişi raporunda belirtilenin aksine markalar arasında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin de bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, davalı adına 2011/116634 tescil numaralı "Caffeo" markası ve 2014/40127 tescil numaralı "Caffeo 1x4 kahve filtre kağıdı" markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunun aksi yönünde karar verildiğini, davacının "CAFFEO" ibareli markasının 11 ve 21. sınıflarda 12.03.2012 tarihinde tescil edildiğini, davalıya ait markalar ile bu marka arasında sınıfsal olarak benzerlik bulunmadığını, ayrıca davacı markası tanınmış olmadığından karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığını, yine davacı markasının tanınmış olmadığının bilirkişi raporuyla da tespit edildiğini, davacının ticaret unvanının esas unsurunun MELITTA ibaresi olduğunu, davacının CAFFEO markasıyla dünyada üretip sattığı bir kahve filtresi kağıdı bulunmadığını, yani davacının CAFFEO markasını 16. sınıfta kullanmadığını,

16. sınıf yönünden tescilinin de bulunmadığını, MELITTA markasının davacı adına 16. sınıfta tescilli olduğunu, dava konusu CAFFEO markasının sadece kahve makineleri için kullanıldığını, 16. sınıfta kullanılmadığını, davacının kullanım ve tescillerinin kahve ve diğer aksesuarları kapsamadığını, davalının 21. sınıf yönünden tescili bulunmadığını, sınıflar arasında ve alt ürün gruplarında herhangi bir örtüşme olmadığını, davacı tarafın 30. sınıfta CAFFEO ibareli bir marka tescilinin mevcut olmadığını, 1x4 ibaresinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesi anlamında marka olabilecek ibarelerden olmadığını,

birçok markanın 16. sınıfta kahve filtresi kağıdı için yaygın olarak 1/2, 1/4, 4,2, 102, 106 gibi açıklamalar kullandığını, bu açıklamaların kahve makinelerinin haznelerine hangi ebat kahve filtresi kullanacaklarını gösterir genel kabul görmüş bilgilendirmeden ibaret olduğunu, davalının da 1x4 ve 1x2 olarak kullandığını, dava dilekçesinde ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd.

Şti. unvanlı bir şirket ile bağlantı kurularak davalıya kötüniyet atfedilmeye çalışıldığını, davacının MELİTTA unvanı ve markası altında var olduğunu iddia ettiği bilinirliğinin asla CAFFEO ibaresine teşmil edilemeyeceğini, davalının markayı fiilen 5 yılı aşkın süredir kullandığını, davacının ise CAFFEO markasını 7, 11 ve 16. sınıf ürünlerde tescil ettirmediğini ve hiç kullanmadığını, sessiz kalmanın gerçekleştiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket ile dava dışı ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd.

Şti. arasında 2002 yılından itibaren ticari ilişki bulunduğu, bu ilişkide dava dışı şirketin davacı şirketin Türkiye distribütörlüğünü yaptığı, Cem Avşar isimli şahsın hem davalı şirketin hem de adı geçen dava dışı şirketin ortağı olduğu, Cem Avşar isimli şahsın dava dışı şirket adına davacı ile mail yazışmaları bulunduğu, davacı ile dava dışı şirket arasındaki ticari ilişkinin 2002 yılında 2011 yılı sonuna kadar devam ettiği, davalı şirketin bu ticari ilişkinin sonlanmasından sonra 28.12.2011 tarihinde marka başvurusunda bulunduğu,

yaklaşık 10 yıl süren ticari ilişki çerçevesinde firmaların birbirlerinin markalarından habersiz olduğunun söylenemeyeceği, davalının bu markaları tesadüfen bulup tescil ettirmiş olmasının hayatın olağan akışına ve basiretli tacir kavramına aykırı olduğu, davalı tarafın dava konusu markaların tescilinde kötüniyetli olduğu yönündeki İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalıya ait markaların hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,