Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3526 K.2023/7034

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'nun, müvekkili şirkette 03.05.2011 tarihinden itibaren 3 yıl süre ile müdür olarak görev yaptığını, davalı ...'ın ise 07.08.2010-24.06.2013 tarihleri arasında müvekkili şirkette yetkili olarak çalıştığını, davalıların her ikisinin de şirketi temsil ve şirket adına işlemler yaparken basiretli tacir gibi davranmadıklarını, şirketi bilerek zarara uğrattıklarını, şirketi zarar uğratmanın yanında şirket kayıtlarında olması gereken mal ve sermaye değerlerinin davalılar tarafından zimmetlerine geçirildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 30.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından tarafları ve konusu, dayandığı vakıaları aynı olan Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1150 E. ve 2017/179 K. sayılı kesinleşen kararı ile dava açıldığını, davanın görevsiz mahkemede açıldığını, davalı ...'in 2010-2013 tarihleri arasında davacı şirkette sigortalı olarak çalıştığını, diğer davalı ...'nun ise önceden ortağı olduğu ve davacı ile ortak iş yapan İtalya'nın Catania şehrindeki şirketten Gaziantep'e çalışması için gönderildiğini, dava konusunun işveren ile şirket ile işçi müvekkilleri arasında gerçekleştiği, iddia olunan haksız fiil nedeniyle alacak davası olduğunu,

mahkemenin görevsiz olduğunu, haksız fiil nedeniyle uğrandığı iddia edilen zararın müvekkillerinin sebep olduğuna ilişkin ispat külfetinin davacıda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça ilk dava açıldığı tarihte davacı şirketin müdürü konumunda olan... ve ...'a karşı şirketi zarara uğrattıkları iddiası ile tesisat ve makina, demirbaş, kasada olması gereken miktar, stoklarda görünen miktar ve avanslar kalemleri altında alacak davasının açılmış olduğu, mahkemelerince davacı tarafın açmış olduğu ilk davanın davalılardan... yönüyle asliye hukuk mahkemesine,

... yönünden ise İş Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği... yönünden verilen görevsizlik kararına karşı bu defa Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 2019/274 E., 2019/596 K. sayılı ilamı ile karşı görevsizlik kararı verildiği, bu karar üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından 2020/941 E., 2020/1188 K. sayılı ilamı ile eldeki uyuşmazlık yönünden mahkemelerinin görevli olduğu yönü ile karar verildiği, dosyanın geldiği asliye hukuk mahkemesi tarafından mahkemelerine görevsizlik kararı verilerek dosyanın mahkemelerinin 2020/663 E. sayısını aldığı,

davalı tarafça kesin hüküm itirazı nedeni ile Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1150 E. sayılı dava dosyasının dosya arasına alındığı, dosyanın incelenmesinde dava dilekçesinde belirtilen tesisat ve makina, demirbaş,

kasada olması gereken miktar ve stoklarda görünen miktar yönü ile aynı davanın daha önce Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesine 2014/1150 E. sayılı dava dosyası ile görüldüğü ve ilgili mahkeme tarafından 2017/179 K. sayılı ilam ile davanın reddine yönelik karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılması karşısında mahkemelerince 2020/663 E. sayılı dava dosyası üzerinden davacı vekilinin dava dilekçesinde belirtmiş olduğu avanslara yönelik istemi yönü ile davanın tefrikine, diğer talepler yönü ile davanın kesin hüküm nedeni ile reddine karar verildiği,

avanslar yönü ile tefrik edilen talepler yönünden dava dosyasının mahkemelerinin 2021/397 E. numarasını aldığı, bu defa davalı vekili tarafından ...'a karşı açılmış olan ve görevsizlik kararı verilerek Gaziantep 4. İş Mahkemesine gönderilen talep yönü ile Gaziantep 4. İş Mahkemesi tarafından kesin hüküm nedeni ile davanın reddine karar verildiği ve bu davanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2021/400 E., 2021/589 K. sayılı ilamı ile kesinleştiğinin anlaşıldığı,

ilk derece mahkemesinin kararının incelenmesinde de kesin hüküm nedeni ile ret kararı verilirken Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesine ait 2014/1150 E. ve 2017/179 K. sayılı ilamı eldeki dosya yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesinin yer aldığı ve bu kararın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi ilgili hukuk dairesinin istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında her ne kadar mahkemelerine ait 2020/663 E. sayılı dava dosyasının 2 no.lu celsesinde davacı vekilinin avanslara yönelik talebi yönünden davanın tefrikine karar verilerek tefrik edilen talep eldeki dava dosyası olan 2021/397 Esas numarasın almış olsa da

Gaziantep 4. İş Mahkemesinin 2019/90 Esas 2020/283 Karar sayılı dosyasındaki talepler arasında avanslara ilişkin talebinde olduğu buna rağmen Gaziantep 1. Asliye Tic.

Mah. 2014/1150 Esas ve 2017/179 Karar sayılı dosyasındaki taleplerle bahse konu dosyadaki taleplerin aynı olduğu sebebi ile davanın kesin hüküm nedeni ile usulden reddine karar verildiği ve bu kararın da Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi ilgili hukuk dairesi tarafından istinaf isteminin esastan reddine karar verilerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından eldeki dava dosyasında yer alan talep yönünden kesin hüküm nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kesin hüküm nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamı incelendiğinde talep edilen alacak kalemlerinin farklı olduğunun görüleceğini, Mahkemece gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırarak alacak kalemleri husususunun açıklığa kavuşturması gerektiğini, ayrıca kesin oluştuğu iddia edilen dosyada esasa ilişkin bir karar verilmediğini, Mahkemece dosyada alacak incelemesi yapılmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın somut olayın özelliklerine uygun olarak belirlendiği, yargılamanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda belirtilen usullere uygun olarak yürütüldüğü, taraflarca gösterilen hükme etki edecek delillerin usulüne uygun olarak toplandığı, delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, davanın reddine ilişkin kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya kapsamı incelendiğinde kesin hüküm olduğu iddia edilen dosyanın kısmı dava olarak açıldığını, iş bu dava dilekçelerinde ise önceki davadan farklı olarak taleplerinin bulunduğunu, talepleri farklı olması halinde kesin hükümden söz edilmesinin mümkün olmadığını, her iki dava dilekçesinde farklı talepler bulunduğunu, ticari defterde avanslar adı altında bir alacak kalemi oluşturulduğunu, davalı tarafından avanslar adı altında olan alacaklarda hesapta bulunmadığını, Mahkemece bu hususların ayrıntılı olarak belirlenmesi,

ticari defterin bilirkişi marifetiyle incelenmesi yapıldıktan sonra karar vermesi gerektiğini, kesin hüküm nedeni ile davanın ve istinaf taleplerinin reddine karar verilmesinin yasal olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, şirket müdürü aleyhine açılmış sorumluluk davasıdır. Mahkemece daha önce açılmış davada, eldeki davanın konusunu oluşturan taleplerin değerlendirilip kesin hükme bağlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak kesin hüküm oluşturduğu gerekçe gösterilen Gaziantep 4. İş Mahkemesinin 2019/90 E., 2020/283 K. sayılı dosyasında davalı ... olup, ... o davanın tarafı değildir.

Daha önce aynı davalılar hakkında açılan Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1150 E., 2017/179 K. sayılı davada ise davalılardan avans ödemesi altında bir talep söz konusu değildir. O halde eldeki davanın davalısı ... hakkında kesinleşmiş bir karardan söz etmek mümkün değildir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,