Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/3801 K.2023/7679

Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI

2017/21 E., 2019/21 K.

Taraflar arasındaki marka ve tasarım hakkına tecavüzün tespiti, meni, refi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin imal ettiği ürünleri "iston" tescilli logosu altında "www.iston.com.tr" sitesinde teşhir ettiğini, tasarımlarının ve markasının marka logosu ile tescil ettirildiğini, davalının kendi firmasının yayın ve lansmanını yaptığı internet sitesinde müvekkilinin ürünlerini, söz konusu sitede ürünlerimiz linkinin altında yer alan "parke taşı ve bordürler" ve "beton ve betonarme borular" bölümlerinde ayrıca ürün kataloglarında teşhir ettiğini ileri sürerek müvekkile tasarımlar yönünden tasarım hakkının ve marka hakkının ihlalinin tespiti, men'i, "wwwozgulyapi.com" adli sitenin yayının durdurulması ürünleri üretmeye yarayan makina cihaz ve benzeri aletlere el konularak imhası ile hükmün ilanını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından üretilen hiçbir ürünün müvekkili tarafından üretilmediğini, dava dilekçesindeki iddiaların soyut iddialar olup somut delile dayanmadığını, bilirkişi raporunda da beyan edildiği üzere, müvekkilinin internet sitesinde yer alan görsellerin hiçbirinde "İSTON" markasının kullanılmadığını, davacının dayanak tasarımlarının tamamının şehir tasarımlarında kullanılan oturma grupları ile çöp atılan kutu tasarımlarına ilişkin olduğunu, müvekkilinin sadece parke taşı üretimi yaptığını, "İSTON" marka kullanımının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "www.ozgulyapi.com" web sitesinde davacı tarafa ait 2004/03551 numaralı endüstriyel tasarımın koruma süresi içinde tasarım ihlalinde bulunulmadığı, rapor kapsamına göre 02.10.2014 tarihi itibarıyla harcı alem duruma düştüğü, davacı tarafa ait koruma süresi devam eden 2006/03171, 2000/00089 başvuru numaralı 7719 tescil numaralı, 2007/050803, 2000/00086 başvuru numaralı 7720 tescil numaralı, 2006/03275,2008/03502,2006/03171 numaralı tasarımların, davalıya ait "www.ozgulyapi.com.tr" web sitesinde yer almadığı, davacının tasarım ve marka ihlali iddialarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tescilli tasarımlarının taklit edilerek haksız kazanç elde edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalının kendi firmasının lansmanını yaptığı "www.ozgulyapi.com" adlı sitede ürünlerimiz butonu altında "parke taşı ve bordürler" ve "beton ve betonarme borular" bölümünde ve ürün kataloglarında müvekkilinin tescilli ürünlerinin yayınlandığını ve internet sitesindeki görünüm ve detay görsellerinin kopyalayıp yapıştırılarak taklit edildiğini, web sitesi ve kataloglarında teşhir edildiğini,

556 Sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 62 inci maddesi gereğince internet sitesi yayınının dava sonuna kadar durdurulması gerektiğini, mahkemece alınan 06.03.2017 tarihli bilirkişi raporunda.

2004/03551 sayılı tasarım tescili 1 ve 2 numaralı tasarımın davalının internet sitesinde yer alan 160 160-260 260 plak taşlı ürünler ile benzerlik içerdiği, 3. sıradaki tasarım ile davalı sitede 130 130 plak taşı olarak yayınlanan parke taşının iltibas düzeyinde benzer olduğu, 4,5,6 sıradaki tasarımların 100 200 düz taş granit, 150 300 plak taşı granit, 200 300 plak taşı granit ürünleri ile iltibas düzeyinde benzerlik olduğu,

7,8,9 numaralı tasarımla davalının sitesinde aşık taşı olarak yer alan ürünlerin iltibas düzeyinde benzer olduğu şeklinde tespitlere yer verildiğini, daha sonra inceleme tarihinde davalının internet sitesinde ürün görsellerine yer verilmediği, marka ve tasarımlardan kaynaklanan hakların ihlal edilmediği kanaatine varıldığını, davalının 27.01.2017 tarihli ve daha evvel görünümlerinde ve bastırdığı ürün kataloglarında müvekkilinin ayrıntılı tanıtıcı adları ile zikrettikleri ürünlerinin taklit edildiğini, bilirkişi raporundan da bu hususun anlaşıldığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına tescilli tasarımların şehir yaşamında kullanılmak üzere tasarlanan, bank, bank ayağı, çiçeklik ve çöp kovası tasarımları olduğu, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında ise davalının güncel kayıtları ve arşiv kayıtlarında bu ürün tasarımlarına yer vermediğinin anlaşıldığı,

bilişim uzmanı bilirkişi raporunda davalının web arşiv kayıtlarında yer alan görsellerdeki tasarımların, davacının 01.10.2004 başvuru tarihli 2004/03551 sayılı Desen (Taştan Mamul ürünler için) çoklu tasarım belgesinde yer alan tasarımlar ile benzer olduğu beyan edilmişse de, bilirkişi raporunda.

01.10.2014 senesinde dolan koruma süresinin yenilenmediği için bu tarih itibarıyla harcı alem durumuna düştüğünün tespit edildiği, yine mahkemece alınan bilirkişi heyet raporunda da, davacı tasarım tescil belgesinin müddet olduğu ve tasarımların harcıalem olduğunun tespit edildiği, dava dilekçesi ekinde sunulan tasarım belge örneğinden de yenilenmediğinin anlaşıldığı, davacı adına tescilli 2004/03551 sayılı çoklu tasarım belgesi 06.02.2017 dava tarihinden önce müddet olduğundan, tescil belgesine konu tasarımların kamunun kullanımı yönünden serbest hale geldiği,

davalı tarafça internet sitesi arşiv görüntülerinde yer almasının tasarım ihlali teşkil etmediği, davacının diğer tasarımlarına ve tescilli markasına tecavüz teşkil eder ürün görsellerinin bulunmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 06.03.2017 tarihli marka patent vekiline ait bilirkişi raporunun sadece aleyhe kısımlarının değerlendirmeye esas alındığını, raporda yer alan lehe nitelikteki değerlendirmelerin yeterince tartışılmadığını, raporun sonuç kısmında davalının, söz konusu ürün görsellerini davacının sitesinden kopyalayarak kendi sitesinde 2015-2016 yılları arasında kullandığı şeklindeki değerlendirmenin markaya ve tasarım tecavüzü ortaya koymasına rağmen hüküm kurulurken dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalının internet sitesinde, davacının internet sitesindeki tescilli "İSTON" markası altında yer alan ürünlerinin kopyalanarak tanıtıldığı iddiasına dayanan marka ve tasarım haklarına tecavüzün tespiti, meni, refi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 62 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.