Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4404 K.2022/5546

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.07.2018 tarih ve 2017/411 E. - 2018/378 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.10.2020 tarih ve 2018/3147 E. - 2020/1407 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ile ING Bank ile arasında düzenlenen kredi sözleşmelerine istinaden davalı şirkete kredi kullandırdığını, bu sözleşmede müvekkilinin kefil sıfatıyla yer aldığını, krediden yararlanan asli borçlu davalı şirketin kredi borcunu ödemeyerek temerrüde düşmesi sonucu kredi alacaklısı banka tarafından müvekkiline temerrüt ihtarı gönderildiğini, bu ihtarla icra tehdidi altında kalan müvekkilinin, kefili olduğu davalıya ait borcun 72.001,75 TL'sini ödeyerek kredi borcunu kapattığını,

TBK'nın 596. maddesinde düzenlenen halefiyet ilkesi uyarınca davalı/borçlu hakkında Tekirdağ İcra Müdürlüğü’nün 72.001,75 TL Esas alacak ve 8.734,90 TL birikmiş faiz olmak üzere toplam 80.736,65 TL'lik icra takibi başlattığını takibin tamamına yapılan itiraz sonucu takibin durduğunu, takipte haklı olduğunu, rehinle temin edilmemiş alacağı nedeniyle borçlunun elinde kalan araçlar üzerine İİK'nın 257. maddesi uyarınca ihtiyati haciz konulmasına,

borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına, borçlunun itirazında haksız olması nedeniyle takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borçlu olmadığını, kullanılan kredi bedelinin davalı şirket uhdesine girmediğini, kredinin tamamının davacı tarafça alındığını, kullanılan kredi yapılandırmalarında ve talimatlarda imzasının bulunmadığını, bu kredilerin kullanılmasına ilişkin kararın alınmasında sahtecilik yapıldığı iddiasıyla suç duyurusunda bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı Memişler İnş. Ltd. Şti. ile ING Bank A.Ş. arasında Genel Kredi Sözleşmesi ve Kredi Borcunun Geri Ödenmesine Dair Protokol ve Eki Geri Ödeme Planı düzenlendiği, davacı ...'in ilgili sözleşmelerde kefalet

imzalarının bulunduğu, ilgili protokolde Maliki ... adına kayıtlı gayrimenkullerin davalının ING BANK A.Ş'den kullandığı kredilere teminat olarak ING BANK A.Ş. lehine ipotek verildiği, Memişler İnş. Tic. Ltd.

Şti.'nin ING BANK A.Ş. nezdindeki kredileri kapatılarak, toplam 79.000.- TL'lik tutarda yapılandırma kredisi olarak kullandığı, yapılandırma kredisinin ödenmemesi üzerine ING BANK A.Ş tarafından, davalı ve davacı aleyhinde noter aracılığı ile ihtarname gönderildiği ve müteakiben takip başlatıldığı, takibe konu yapılandırma kredisinden kaynaklı borcun, toplam 68.720,93 TL olarak davacı tarafından ödenerek, Memişler İnş. Ltd.

Şti.'nin ING BANK A.Ş. nezdindeki takibe konu kredi borcunun kapatıldığı, banka dekont ve hesap ekstrelerinde davalının ING BANK A.Ş. nezdindeki takibe konu borçlarının ... tarafından ödendiğine dair açıklama kısımlarında açıkça bir ibare bulunmadığı, ancak ING BANK A.Ş. tarafından davacı ...'e hitaben verilen 14/03/2016 tarihli yazıda, ilgili ihtarnamelere konu kredi borcunun ... tarafından ödendiğinin tespit edildiği,

davacının davalıdan 68.720,93 TL asıl alacak, 8.452,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 77.173,60 TL alacağı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle borçlu davalının Tekirdağ İcra Müdürlüğü'nün takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibe 68.720,93 TL asıl alacak, 8.452,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 77.173,60 TL üzerinden devamına, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, dava konusu talep yargılamayı gerektirdiğinden ve yasal şartları oluşmadığından, icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı kullanılan kredinin şirketle alakası olmadığını ileri sürülmüş ise de, 22/03/2018 tarihli duruşmada şirket temsilcisinin alınan beyanında kredi sözleşmesindeki imzaların ve şirket kaşesinin kendisine ait olduğunu ileri sürmesi ve davacı kefilin davalı şirkete ait kredi borcunu ödediğine dair dava dışı bankanın yazılarından krediyi davalının kullandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf itirazının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.