Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/4466 K.2022/8329

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 25.11.2014 gün ve 2014/1362 E. - 2014/1388 K. sayılı hükmün (Kapatılan) Yargıtay 19. Hukuk Dairesince 26.05.2016 gün ve 2015/17823 E. - 2016/9441 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa'nın 43 ve geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı BİLD Ltd.

Şti. arasında 15.06.2008 tarihli satış sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme gereğince davalı şirketin 30.07.2008 tarihine kadar müvekkiline kereste teslim etmeyi taahhüt ettiğini, müvekkilininde 05.10.2008 ve 20.10.2008 keşide tarihli her biri 6.000,00 TL tutarlı iki adet çeki avans olarak davalıya verdiğini, bu hususun sözleşmeye derç edildiğini, davalı şirketin sözleşme gereğince müvekkiline keresteyi teslim etmediği gibi kendisine avans olarak verilen her iki çeki, B.K.

162-170 maddeleri gereğince alacağın temliki hükümlerine göre diğer davalı bankadan aldığı kredinin teminatı olarak bankaya temlik ettiğini, müvekkilinin icra tehdidi altında çek bedellerini bankaya ödemek zorunda kaldığını beyanla davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine, bedelsiz kalan çeklerin istirdadına, diğer davalı bankaya ödenen 14.040,00 TL'nin ödeme tarihinden avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili beyanlarında davanın yersiz açıldığını bildirerek reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı banka vekili ise, müvekkilince diğer davalıya kredi kullandırıldığını, söz konusu kredinin teminatını teşkil etmek üzere pek çok çekin yanı sıra dava konusu çeklerinde davalı şirket tarafından temlik cirosu ile müvekkiline devredildiğini, ihtiyati haciz sırasında çek bedellerinin davacı tarafından icra dosyasına rızaen ödendiğini, bankanın iyiniyetli hamil olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulune ilişkin 25.11.2014 tarihli kararın davalı banka vekilince temyizi üzerine Yargıtay 19. (Kapatılan) Hukuk Dairesi'nin 26.05.2016 tarihli kararı ile dava konusu çeklerin bankaya çek teslim bordrosu ile teslim edildiği, çeklerin üzerinde "rehin içindir" şerhi olmadığından temlik cirosu ile bankaya devredildiğinin, kabulünün gerektiği, keza keşideci ile lehdar arasındaki şahsi def'ilerin hamile karşı ileri sürülebilmesi için hamilin çekleri iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket ettiğinin kanıtlanması gerektiği gerekçesi ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Yerel mahkemece, dava konusu çeklerin davalı bankaya B.K. 162 maddesine göre alacağın temliki suretiyle devredildiği, davacının diğer davalı şirkete karşı ileri sürdüğü şahsi def'ileri alacağın temliki yolu ile devralan davalı bankaya karşı da ileri sürülebileceği, çeklerin davalı bankaya genel kredi sözleşmesinin teminatını oluşturmak üzere davalı şirket tarafından verildiği gerekçesiyle kararda direnilmiş, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Direnme kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme direnme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, direnme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla 6763 sayılı Yasa'nın 43. maddesi gereğince Dairenin (Kapatılan 19. H.D) 26.05.2016 gün ve 2015/17823 Esas, 2016/9441 Karar sayılı kararının düzeltilerek yerel mahkemenin 31.10.2017 gün ve 2016/1145 Esas, 2017/190 Karar sayılı direnme kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.