Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/5374 K.2024/1502

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün tespiti, meni, refi ve maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ticari faaliyetine ilk kez 1947 yılında İstanbul ili ...

İlçesinde açmış olduğu bir mağaza ile başlayan müvekkili şirketin kısa süre içerisinde çok yol katederek mağazalarının sayısını arttırdığını ve "..." ibaresini ilk olarak 23.01.1989 tarihinde 18 ve 25. sınıflarda kullanmak üzere adına marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin halihazırda "..." ibaresini esas unsur olarak içeren bir çok markası bulunduğu gibi bu markanın tanınmış marka olarak da sicile tescil edildiğini, davadan önce davalıya ait iş yerinde yapılan delil tespitinde, davalı şirketin hiç bir hakkı bulunmamasına rağmen Marmaris'te açtığı ve bay ve bayan ayakkabıları sattığı dükkanda,

"Marmaris ..." ibaresini markasal olarak kullandığının tespit edildiğini, bu kullanımın müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün tespitine, menine, refine, belirsiz olan maddi tazminatın şimdilik 5.000,00 TL asgari tutarının ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiş, 16.10.2018 tarihli talep artırım dilekçesiyle, maddi tazminat talebini 5.498,58 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin, Marmaris'in girişinde bulunan ... heykelinden ve ... karikatürist ...'ın ödüllü karikatüründen esinlenilerek "Marmaris dünyanın incisi" sloganıyla 1986 yılında kurulduğunu, firmanın bu ismi kullanmaya başladığı yıllarda davacı şirketin henüz ticaret hayatına başlamamış olduğunu, yalnızca erkeklere yönelik ayakkabı satışı yaptıklarını, müvekkil firmanın satmış olduğu malların davacı mallarından daha tanınmış olduğunu çünkü müvekkil şirketin dünyaca tanınmış markaların bayisi olduğunu, davacının adını çağrıştıracak herhangi bir ürün satmadıklarını,

kartvizitte "... shoes" ve fatura başlığında "...

Ayakkabı" yazmasına dayanarak marka hakkına tecavüz olduğunun ileri sürülemeyeceğini, "..." ibaresinin tabelada bile kullanılmadığını, güncel kartvizitlerde ve faturalarda kullanılmadığını, kullanıldığı dönemde ise davacının markasını henüz tescill ettirmediğini, davacının maddi tazminat talebinin mesnetsiz olduğunu, davacı tarafın tüzel kişi olması sebebi ile manevi tazminat talebinde bulunmayacağını, delil tespit raporunun gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, markaya tecavüzün tespitine, menine, davacıya ait markanın kullanıldığı fatura ve kartvizit gibi basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına, 5.498,58 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 27.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 64 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre, marka sahibinin dava açamadan önce taklit markayı kullanan kişiye ihtarda bulunması gerektiğini oysa davacı şirket tarafından davadan önce müvekkiline ihtar yapılmadığını, anılan Yasa hükmü şartlarının oluşup oluşmadığının tartışılmadığını, müvekkilinin işyerinde taklit ya da benzer bir mal bulunmadığını, müvekkil firmanın ... ismini 1998'den beri kullandığını, bu hususun hem dosyaya sundukları evraklar hem de tanık beyanları ile ... olduğunu,

daha sonra kendi adına marka tescili yaptıran davacı şirketin çok sonra marka hakkını aldığını, ... ismini davacı tarafın marka hakkını almasından önce kullandıklarını dosyaya sundukları belgelerle ispatlayabildiklerini, müvekkili hakkında marka hakkına tecavüz nedeniyle bir mahkumiyet kararı bulunmadığını, müvekkilin işyerinde sadece Marmaris 'in İncisi tabelası olduğu için müvekkili hakkında tazminat kararı verilemeyeceğini, müvekkilinin eski dükkanla ilgili bu kartvisit ve broşürleri kullanmadığını, davacı tarafın ne ile ilgili olarak zarara uğradığını açıklayamadığını, zararının ne olduğunu açıklayamadığını, zarar, illeyet bağı,

haksız fiil olmadığını, davacı tarafın Marmaris'te ya da yakın bir çevrede mağazası olmadığını, maddi olarak zarar görmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, markaya tecavüzün tespiti, meni, refi ve maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 9 uncu ve 61 ... maddeleri ile aynı KHK'nın 64 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,