Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/5705 K.2022/6533

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/315 E- 2019/302 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.06.2022 tarih ve 2020/261 E- 2022/962 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş, UYAP sistemi üzerinden 22.09.2022 tarihinde davalı vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, davalı vekili tarafından ibraz edilen 22.09.2022 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davalı vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile HMK’nın 74. maddesi gereğince temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.