Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/5812 K.2022/7277

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.10.2020 gün ve 2020/22 - 2020/412 sayılı kararı onayan Daire'nin 16.03.2022 gün ve 2021/324 - 2022/1972 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili hakkında davalı tarafından 80.000,00 TL tutarlı çekten dolayı ihtiyati haciz kararı alınıp takibe konduğunu, müvekkilinin Giresun'da olması sebebiyle takibin kesinleştiğini ve taşınmazlarına haciz konduğunu, müvekkili ev hanımı olup davalıyı tanımadığını ve ticari faaliyetinin-ilişkisinin olmadığını, çek kullanmadığını, dolayısıyla çekte keşideci yada ciro imzasının bulunmadığını ileri sürerek İstanbul 1.İcra Müdürlüğünün 2012/21618 E (doğrusu 2013/21618'dir) sayılı takibinden dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve davalının %20'den aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, davalı vekili duruşmadaki beyanında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.