Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/583 K.2023/4286

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin Certurk Belgelendirme ve Gözetim Hiz. Ltd.

Şti. olarak 2011 yılından bu yana tüm sektörlerde yönetim sistemleri ve ürünler için denetim, belgelendirme ve gözetim hizmetleri konusunda faaliyet gösterdiğini, 27.09.2011 tarihli ve 2011/76295 sayılı CERTURK ibareli markanın 42 inci sınıfta davacı adına Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde tescili olduğunu, davalının certestturk ibareli 2015/98268 sayılı markanın adına tescili amacıyla 01.12.2015 tarihinde TPMK'ya başvuruda bulunduğunu, ancak davalı markasının davacı markası ile karıştırılmaya yol açacak derecede benzer olduğunu,

davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesinin gerektiğini ileri sürerek 01.12.2015 başvuru tarihli 2015/98268 sayılı certestturk ibareli markanın 6769 sayılı Sına'i Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı ve 25 inci maddeleri gereğince 42 nci sınıfta hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalıya ait certestturk markasının 36 ve 42 inci mal ve hizmet sınıflarında itiraz edilmeden davalı adına TPMK nezdinde tescil edildiğini, davalının ticaret unvanı Certest Kontrol ve Belgelendirme Hizmetleri A.Ş. olduğu, certestturk markasındaki test ifadesinin birebir davalının unvanında yer aldığını, markanın ayırt edicilik unsuru taşıdığını, markaların farklı olduğunu, hem şekil hem de anlam ve görsel açıdan benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacı tarafa ait markanın CER ve TURK ibarelerinin birleşiminden ibaret olduğu, davalı tarafın markasının ise CER TEST TURK ibarelerinden oluşan sözcük markası niteliğinde olduğu, her iki ibarede CER ve TURK ibarelerinin ortak olduğu, TEST ibaresinin ayırt ediciliği olmayan nitelik bildiren bir ifade olduğu, CER, TURK ibarelerinin her iki markada kullanıldığı,

ortalama tüketici nezdinde bağlantı kurulması ve aynı işletmeden gelen seri marka imajı yarattığı, davalı markasının 42 nci sınıfta tescili olduğu ve davacının da aynı sınıfta tescillerinin söz konusu olduğu, hükümsüzlük talebinin 42 nci sınıf yönünden olduğu, davacının talebinin kabulü ile benzerlik nedeniyle bu sınıf yönünden davalı markasının kısmen hükümsüzlüğüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne davalı tarafa ait 2015/98268 sayılı CERTESTTURK markasının 42 nci sınıf yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, bu sınıf yönünden markanın TPMK kayıtlarından terkin edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi incelemesi yapılmadan hüküm kurulmasının doğru olmadığını, taraf markalarının benzer olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markalara bütünsel yaklaşıldığında ayırt ediciliğin sağlandığını, marka şekillerinin de farklı olduğunu, tarafların hitap ettiği ortalama tüketici kitlesinin göz önüne alınmadığını savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki markanın 42 inci sınıfta tescil edildiği, tarafların aynı sektörde benzer faaliyette bulundukları, aynı tüketici kitlesine hitap ettikleri, davacı tarafa ait markanın CER ve TURK ibarelerinin birleşiminden oluştuğu, davalı tarafın markasının ise CER TEST TURK ibarelerinden oluşan sözcük markası niteliğinde olduğu, her iki ibarede CER ve TURK ibareleri ortak olduğu, TEST ibaresinin ayırt ediciliği olmayan, nitelik bildiren bir ifade olduğu, CER ve TURK ibarelerinin ise her iki markada kullanılmış olduğu,

iki marka arasında işitsel ve fonetik açıdan benzerliğin bulunduğu, davalı markasındaki ayırt ediciliğin çok zayıf kaldığı, ortalama tüketici nezdinde olduğu gibi, her iki firmanın hitap ettiği tüketici kitlesinde de iki marka arasında bağlantı kurularak aynı işletmeden gelen seri marka imajı yarattığı, bu nedenlerle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) sekizinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen koşulların gerçekleştiği,

İlk Derece Mahkemesi kararında esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 2011/76295 sayılı, CERTURK ibareli davacıya ait markanın, davalının adına tescilli 2015/98268 sayılı, certestturk ibareli marka ile karıştırılma ihtimalinin bulunup bulunmadığı, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilip verilemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,