Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/6550 K.2023/2657

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; devletin hüküm ve tasarrufundaki 15.971 m2 ve 13.648,17 m2 yüzölçümlü iki adet taşınmazın taş ocağı olarak kullanılmak üzere davalıya kiralandığını, 15.971 m2 alanındaki taşınmazın 17.625,00 TL tutarındaki 1. yıl 4. dönem kirasının ödenmediğini, yine her iki taş ocağından davalının sözleşmeye aykırı olarak fazla miktarda mal aldığının milli emlak denetmeninin raporundan anlaşıldığını, bu fazla alınan malzeme bedelinin 1.947.730,18 TL'ye tekabül ettiğini, alacaklarının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun (6183 sayılı Kanun) uyarınca faiziyle birlikte tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kira sözleşmesinden kaynaklanan alacakların dava zamanaşımının 5 yıllık süreye tabi olduğunu ve bir kısım alacak kalemlerinin zamanaşımına uğramış olduğunu, 5 yıl önceki dönem için fazla malzeme bedeli altında bir talepte bulunulmasının mümkün olmadığını dışarıdan alınan malzeme, hammaddelerin de aynı yerde işlenip satıldığını, şirketin satış cirosuna işbu dışarıdan elde edilmiş malzeme ve hammaddelerin de girdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ocak dışında başka ocaklardan malzeme getirilip dava konusu sahaya depolandığına ilişkin kayıtlar, dava konusu ocaktan alınan kayaçlara ilişkin varsa kantar fişleri, davalı tarafça ocak terk edildikten sonra 3. kişilerce üretim faliyetine başlama anındaki plankote notlarının davacı tarafça tutulması gereken kayıtlar olduğu ve davacı tarafça da bu hususlara ilişkin bilgi ve belge sunulamadığı, ayrıca davacının takip yapmakta haksız olsa da, kötüniyetli takip yaptığına ilişkin delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 11.05.2022 tarihli ve 2021/1554 E. ve 2022/3744 K. kararı ile ispat yüküne yanlış anlam verilerek fazla üretim iddiası yönünden davanın reddinin doğru olmadığını, ayrıca davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; ispat yükünün davacı üzerinde olduğunu, plankote notlarını davacının sunması gerektiğini, müvekkilinin elindeki fatura ve belgeleri sunduğunu, hesaplamaların farazi olduğunu ve itibar edilemeyeceğini, davacı idareye borçlarının bulunmadığını, usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan maden sahalarının taş ocağı olarak kullanılmak üzere davalıya kiraya verilmesi nedeniyle, bir kısım kira bedeli ile sözleşmede öngörülen miktardan daha fazla miktarda madenin çıkarıldığı iddiasına dayalı taş bedeli alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,