Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/7053 K.2023/3589

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işletmeye ait trenden inmek isterken trenin kapıları kapatılmaksızın aniden harekete geçmesi sebebiyle dengesini kaybederek tren ile peron arasında bulunan boşluğa düştüğünü, sol bacağının trenin 46 ton ağırlığındaki demir tekerlekleri altında kalması sonucunda maluliyete uğradığını, müvekkilinin yaşadığı maluliyet nedeniyle büyük bir psikolojik travmaya uğradığını ileri sürerek 1.000.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; talebin zamanaşımına uğradığını, kaza tamamıyla davalının kusurundan kaynaklandığından müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı şirket tarafından işletilen trende yolcu olarak bulunmaktayken 25.04.2008 tarihinde gerçekleşen kaza sonucunda yaralanarak %51 oranında maluliyete uğradığı, taraflar arasında maluliyetten kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin davanın daha önceden görülüp kesinleştiği, kesinleşen davada alınan kusur raporuyla, kazanın gerçekleşmesinde, davacının %70, davalının ise %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği,

davaya konu olayın gerçekleştiği tarih, tarafların kusur durumu, maluliyet oranı ve sebepsiz zenginleşme ilkeleri de dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 06.09.2022 tarihli, 2021/2773 E. ve 2022/5534 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; sorumluluğu doğuran olayın meydana geldiği zaman yürürlükte olan kurallar gereğince taşıma sözleşmesinin tarafı olan Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü’nün meydana gelen olaydan ve zarardan sorumlu olduğu, 17.06.2016 tarihinde kurulan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, bu yönde emsal kararların bulunduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE, Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,