Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/7329 K.2023/6571

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sahibi bulunduğu firmanın reklamının yapılabilmesi için dava dışı ... Basım Yay. İnş. Tur. ve Tic.

Şti. ile anlaşma yapıldığını, yapılan iş karşılığı 11.500,00 TL bedelli çekin verildiğini, fakat dava dışı şirket tarafından verilen işin yapılmadığı gibi ilgili çekin de davalıya temlik edildiğini, davalı şirketin ise bu çeki haksız ve kötü niyetli olarak Tarsus 2. İcra Müdürlüğünün 2007/3532 E. sayılı dosyasında takibe koyduğunu, Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/761 E. sayılı dosyasından müvekkili lehine borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini, müvekkilinin icra müdürlüğünden gönderilen muhtıra üzerine davalı şirkete 21.415,00 TL ödediğini, daha sonra davalının 20.650,00 TL iade ödemesi yaptığını,

davalı şirkete ödenen toplam 21.415,00 TL miktardan ödeme tarihi itibari ile 5 yıldan fazla yoksun kaldığını, davalı tarafa ödenen toplam 21.415,00 TL'den henüz ödenmeyen 765,00 TL'nin ve bu miktar düşüldükten sonra kalan 20.650,00 TL'sinin müvekkilince icra dairesine yatırıldığı tarihten davalı şirketin icra dosyasına ödediği tarihe kadar hesaplanacak avans fazinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesinin yedinci fıkrasında belirtilen 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının istirdada konu bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Önceki Karar

Mahkemece 11.07.2017 tarihli ve 2016/393 E., 2019/1674 K. sayılı kararı ile davanın kanunda belirtilen 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 28.02.2019 tarihli ve 2017/4550 E., 2019/1674 K. sayılı kararıyla davanın, daha önce sonuçlanmış olan ve kendiliğinden istirdat davasına dönüşmüş bulunan menfi tesbit davasının devamı niteliğinde olduğunu ve hak düşürücü bir yıllık sürenin uygulanmasının mümkün olmadığı, davacının 16.09.2013 günlü talep yazısına istinaden faiz gibi fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ana parayı tahsil ettiği gerekçesiyle bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda bir yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, 05.04.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre hesaplanan Tarsus 2. İcra Müdürlüğünün 2007/3532 E. sayılı dosyasına yatırılan tutarın yatırıldığı tarihten davalı tarafından iade edildiği tarihe kadar olan 18.822,15 TL avans faizi, eksik ödenen 765,00 TL'nin davalının iade tarihinden dava açma tarihine kadar olan 14,73 TL faizin, 765,00 TL eksik ödenen olmak üzere toplam 19.601,88 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; rapora itirazlarının incelenmediğini, müvekkili şirketçe yapılan ödemenin icra müdürlüğünün muhtırasına istinaden yapıldığını, tahsilat ve reddiyat arasındaki farktan sorumlu tutulamayacaklarını, faize ilişkin kurulan kabul hükmünün hatalı olduğunu, faizin yanlış hesaplandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, istirdat ve işlemiş faiz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin yedinci fıkrası.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,