Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2022/7648 K.2023/4208

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili banka ile davalı arasında 15.08.2004-15.08.2009 tarihlerini kapsayan 5 yıl süreli maaş ödeme protokolü imzalandığını, söz konusu protokol ile davalı kurumun personelinin maaş, ikramiye gibi her türlü alacaklarının müvekkili banka aracılığı ile ödenmesinin öngörüldüğünü,

ancak 2008 Mayıs ayı itibariyle maaş ödemelerinin müvekkili banka kanalı ile yapılmaması üzerine 04.06.2008 tarihinde noter aracılığı ile protokolün hükümlerine aykırı olan bu durumun düzeltilmemesi halinde protokolün 20 nci maddesine istinaden bir önceki ayın aylık toplam maaş ödemesi olan 39.627,00 TL üzerinden hesaplanan %20 cezai şart olarak 7.925,00 TL ve protokolün feshinden dolayı 16 aylık gelir kaybı olarak hesaplanan 40.802,60 TL olmak üzere toplam 48.728,01 TL'nin davalı kurumdan talep edileceğinin ihtar edildiğini, söz konusu ihtarnameye rağmen hesapların müvekkili bankaya aktarılmadığını,

alacağın da ödenmediğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 48.728,01 TL alacağın 04.06.2008'den itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; protokolün tüm hükümlerine müvekkilinin 15.05.2008 tarihine kadar eksiksiz uyduğunu ancak personel maaş ödemelerinde taraflar arasında ihtilaf çıktığını ve bu ihtilafın çözülemediğini, personelin maaşlarını banka şubesinin kalabalık olması sebebi ile ilçede bulunan bankamatik cihazından çekmek zorunda kaldıklarını, taleplerine rağmen davacı bankanın Kızılpınar beldesine bankomat cihazı koymadığını, bu nedenle maaş ödemelerini başka banka üzerinden yapmak zorunda kaldıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosyaya sunulan bilirkişi heyeti ek raporunda, davacı tarafından kâr kaybı detayı ile ilgili olarak dosyaya, dava dilekçesi ekindeki tablonun dışında bir delil sunulmadığı, protokolün süresinden önce feshi ile, davacının 15.05.2008-15.08.2009 döneminde 16 aylık bir gelir kaybı bulunduğu ve 16 aylık gelir kaybının ise 40.212,00 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.925,00 TL cezai şart alacağının 04.06.2008 tarihinden itibaren, 40.212,00 TL kâr kaybı alacağının 10.07.2008 olan dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 05.09.2022 tarih, 2021/3199 E. ve 2022/5489 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, eksik incelemeye dayandığını, sözleşmenin sona erme sebebinin davacı olduğunu, bankanın protokolden doğan edimlerini yerine getirmemesinin belediye çalışanlarının maddi ve manevi kayba uğramasına sebebiyet verdiğini belirterek onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırılık iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,