Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1148 K.2024/4391

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... YAYINLARI+şekil ibareli 41.sınıf hizmetleri de içeren 2004/9181, 2009/8952, 2009/34762, 2012/32234, 2012/32233 sayılı markaların sahibi olduğunu, markalarındaki özgün logunun da ayırt edicilğinin bulunduğunu, davalının 18.10.2014 tarihinde "... Koleji ...

Atölyesi+şekil" ibareli, 41.sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2014/84428 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, bunun üzerine iltibas vakıa ve hukuki sebeplerine dayanarak özellikle logoların benzerliği belirtilerek başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin özellikle müvekkilinin markasındaki logo bakımından iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek,

YİDK'in 2015-M-12481 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde;müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markalarının "... YAYINLARI+şekil" ibare ve biçimli oldukları, markadaki şeklin iki yana açılmış bir gazete veya kitap, hem onay işareti hem de kollarını yukarı kaldırarak açmış coşkulu bir insanı soyut biçimiyle çağrıştırdığı, davalı başvurusunun konusu olan işaretin ise "... Koleji ...

Atölyesi+şekil" ibareli olduğu, işaretteki şeklin davacının markasındakinden tamamen farklı renk, orantı ve yönelişte bulunduğu, hem bir insanın hem de bir çiceğin soyutlaması olduğu, esasen anılan şekillere benzer şekillerin eğitim ve öğretim hizmetleri bakımından yaygın biçimde kullanılageldikleri, bu haliyle davacının ... YAYINLARI+şekil ibareli markalarıyla davalının "... Koleji ...

Atölyesi+şekil" ibareli başvurusu arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira "... Koleji ...

Atölyesi+şekil" ibareli işaretin logo ibaresini içerse de biçim, renk ve düzenleme tarzı itibariyle şekil ve kelimelerin birleşimiyle oluşturulmuş ayırt ediciliği yüksek bir işaret olduğu, sadece logonun verdiği mesajdan tamamen farklı bir mesaj verdiği, işaretin bütün olarak anlamsal, görsel ve sescil olarak davacı markalarından belirgin biçimde farklı olduğu, 41.sınıf hizmetleri satın alacak kişilerin yetişkinlerden ve bir kısmının da uzman kişilerden oluştuğu, pahalı hizmetler oldukları, aynı biçimde satın alınması için gerekli alım süresi gözetildiğinden yanılgının oluşmasının mümkün bulunmadığı,

başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, tescilli bir marka ile iltibas yaratmayan işaretin marka tescil başvurusunda bulunmanın kötü niyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;müvekkiline ait dayanak markalar ile davalı tarafa ait marka başvurusu arasındaki benzerliğin görsel olarak birebir/aynı unsurun kullanılmasından kaynaklandığını, mahkemece markalar arasındaki yüksek düzeydeki görsellik arka planda bırakılarak,

markaların kelime açısından benzer olmadığı nedeniyle iltibas tehlikesinin oluşmayacağının kabul edildiğini, oysa her iki markada da kollarını iki yana açmış insan figürünün bulunduğunu, figüre ait baş kısmının, her iki markada da bir daire ile oluşturulduğunu, davalı tarafın kullanmış olduğu görselin müvekkili markasından esinlenerek oluşturulduğunun aşikar bulunduğunu, öte yandan müvekkili markasının tanınmış olduğunu, dolayısıyla davalının müvekkili markasındaki şekilden haberdar olmadığının söylenemeyeceğini, davalı tarafa ait marka başvurusunda yer alan görseli gören nihai tüketicinin,

davalıya ait markayı müvekkil markası ile ilişkilendireceğini, mahkemece, dava konusu hizmetlerin ortalama tüketicisinin niteliğine ilişkin tespitinde de hataya düşüldüğünü, zira 41. sınıf kapsamında müvekkil markasının her yaş grubuna hitap eden hizmetler sunduğunu, bu hizmetlerin nihai tüketicisinin uzman da olmadığını, bu hizmetlerin pahalı olabileceği oldukça ucuz fiyatlara da sunulmasının mümkün olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "... Koleji ... Atölyesi+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "...

Yayınları+şekil" asıl unsurlu markalar arasında, başvuru konusu 41. sınıftaki hizmetler yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesi olmadığı, zira taraf markalarında yer alan kelime unsurlarının farklı bulundukları, esasen davacının da iltibasa neden olarak kelimeler arasındaki benzerliğe değil, markalarda yer verilen logolar arasındaki benzerliğe dayandığı,

ancak markalarda yer alan logoların eğitim ve öğretim hizmetleri bakımından yoğun olarak kullanıldıkları, öte yandan markalarda yer alan logolar arasında benzerlik olmadığı gibi dava konusu başvuruda yer verilen kelime unsurları ile de başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, Dairemizin 25.05.2016 tarih ve 2015/10945 E., 2016/5739 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere 41. sınıf hizmetlerin kullanıcılarının dikkatli ve seçici kişilerden oluştuğu, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin bu yöndeki gerekçesinin de isabetli bulunduğu,

dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli yapıldığının da ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,