Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/1757 K.2023/4971

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 20.03.2004 tarihli garanti kontenjan sözleşmesi ve bu sözleşmeye bağlı 26.04.2004 tarihli bir ek protokol bulunduğunu, davalı şirketin taraflar arasındaki sözleşmeyi 2004 yılı Mayıs ayından itibaren ihlâl etmeye başladığını, sözleşme gereğince konaklatması gereken davacı yolcularını otele almadığını, davacının ödediği 440.414,00 USD'den 349.612,00 USD'nin karşılığının alınamadığını, bu bedelin istirdadı amacı ile başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın talep ettiği 349.612,00 USD'nin, davacının 26.04.2004 tarihli protokol hükümlerine uygun olarak dava dışı Anex Tur.

Z Turizm'in 2003 sezonundan kalma borçlarını müşterek ve müteselsil olarak yükümlenmiş olması nedeni ile müvekkilinin haklı olarak Anex Z Turizmin borçlarına mahsup ettiği miktar olduğunu, 20.03.2004 tarihli sözleşmedeki ödeme yükümlülüğü ve Anex Z Turizmin borçlarının 07.04.2004 tarihine kadar ödenmesine ilişkin hükümlerin davacı tarafından yerine getirilmediğini, bunun üzerine 26.04.2004 tarihinde borcun davacı yanca yükümlenilmesine ilişkin sözleşme düzenlendiğini, Anex Z Turizmin borçlarına yapılan mahsuplara rağmen müvekkilinin halen alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini,

%40'tan az olmamak üzere kötü niyet tazminatının tahsilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre 08.09.2020 tarihli ara kararında Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davacı vekiline dava dışı Anex Z şirketinin defterlerinde kayıtlı ödeme belgelerinin varlığını ve faturaların da davalıya tebliğ edildiği hususunun ispatı için tüm delillerini dosyaya ibraz etmek üzere kesin süre verilip kesin süre içerisinde belgeler ibraz edilmediği takdirde mevcut delil durumuna göre karar verileceği hususunun ihtar edildiği,

davacı vekilinin kesin süre içerisinde istenen delilleri dosyaya ibraz etmediği gerekçesiyle davanın reddine, önceki hükümde reddedilen 88.000,00 USD için öngörülen kötü niyet tazminatı davalı lehine usulü kazanılmış hak doğurduğundan bu miktar üzerinden hesaplanan 52.091,56 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, arta kalan kısım yönünden davacının kötü niyeti ispatlanamadığından kötü niyet tazminatı taktirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 07.12.2022 tarihli ve 2021/2704 E., 2022/8788 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; onama ilamında yeterli gerekçe olmadığını, bozma sonrası birinci derece mahkemesince yeniden yapılan yargılamada, bozma ilamına uygun olarak yeni deliller toplandığını, fakat bu delillerin hukuken yanlış değerlendirildiğini, davacının süresi içinde delillerini sunduğunu, birinci derece mahkemesinin ve onama kararı dolayısıyla Yargıtay’ın sundukları delilleri görmezden gelerek delilleri ve talepleri doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırmadan karar vermiş olmasının, hem usule hem maddi gerçeğe hem de Mahkemece işaret edilen Yargıtay bozma ilamının gereklerine aykırı olduğunu,

davacının bozma sonrasında, 240.000,00 USD’lik ödemenin belgelerini, bizzat Z Turizm tarafından Lares’e teslim edildiğinde ve daha sonra da Lares tarafından fiziken Z Turizm’e iade edilen ve sonrasında da muhatap bankaya teslim edilerek tedavülden çıkmış bulunan çeklerin, hukuken ödeme makbuzu sayıldığını ve çeklerin ödendiğini yazılı delille ispat ettiğini söylediğini, bu konudaki karşılıklı iddia ve savunmaların sabit olduğunu, konuyu birinci derece mahkemesinin hükmünde değerlendirmesi ve 240.000,00 USD ile ilgili ödeme belgelerine neden itibar etmediğini gerekçeli kararında açıklaması gerektiğini,

oysa gerekçede bu hususta hiçbir açıklama olmadığını, faturaların Z Turizm tarafından Lares’e noter vasıtasıyla tebliğ edildiğinde hiçbir şüphe olmadığını, davalı Lares'in, faturanın taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğu için iade edildiğini ileri sürdüğünü, Z Turizm’in noter vasıtasıyla tebliğ ettiği faturayı düzenlemekte haklı mı olduğu,

yoksa Lares Turizm’in kendisine tebliğ edilen faturayı kabul etmemekte mi haklı olduğunun araştırılıp incelenmediğini, bu hususta hâlen ihtilaflı olan iki adet fatura söz konusu bulunduğunu, diğer kur farkı, iade bedelleri konusunda ve sözleşmeye uygun hesaplamaları konusunda hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadığını, Yerel Mahkemenin, yukarıda anlatılan konuda herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırmadan karar vermiş olmasının da, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirdiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, taraflar arasındaki 20.03.2004 tarihli kontenjan sözleşmesi gereğince davacı tarafından ödenen avans karşılığı hizmet alınmadığı iddiasıyla fazla ödenenin istirdadı amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hâllerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,