Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2137 K.2023/2378

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen karar ile ihtiyati tedbir isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Ara kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, verilen kararın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olduğu, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati tedbir ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, geçici hukuki korumalara ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olup, aynı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.