Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2163 K.2023/4739

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı banka vekili ve fer’i müdahiller vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili ile davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin hesap açarak 1999 yılında Ege Bank A.Ş.'ye para yatırdığını, davacının parasının isteği dışında usulsüz olarak Ege Bank Off Shore Ltd. adlı bankaya aktarıldığını, müvekkilinin talep etmesine rağmen parasını geri alamadığını ileri sürerek davacının yatırdığı paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili, husumet, zamanaşımı, hak düşürücü süre ve esasa ilişkin savunmalarda bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Fer’i müdahiller vekilleri, zamanaşımı, hak düşürücü süre ve esasa ilişkin savunmalarda bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 123.000,00 USD’nin 121.258,00 USD’sinin 29.11.1999, 1.742,00 USD’sinin 30.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı banka vekili ve fer’i müdahiller vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 07.11.2022 tarihli ve 2018/5818 E., 2022/7805 K. sayılı kararıyla davacının bankaya 1999 yılında para yatırdığı ve aynı yıl paranın off-shore hesabına aktarıldığı, işbu davanın ise 2015 yılında 10 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı, bu itibarla davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Davacı vekili.

Yargıtay nezdinde yargılamanın makul sürede bitirilmediğini, müvekkilinin adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, bu konuda Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuruda bulunulduğunu, davalının zamanaşımı itirazının bulunmadığını, 01.11.2022 tarihli beyan dilekçesinin dosyada bulunmadığını, içtihadı birleştirme kararında her dosya için ayrı ayrı inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiğinin belirtildiğini, bozma kararının Mahkemenin yargılama yetkisini sınırlayacak şekilde verildiğini, zamanaşımının başlangıcının paranın bankaya yatırıldığı tarih olarak tespit edilmesinin hatalı olduğunu,

banka yöneticileri hakkındaki ceza davasının halen derdest olduğunu, zamanaşımı süresinin 15 yıl olarak değerlendirildiği dosyaların da bulunduğunu, içtihadı birleştirme kararının yok hükmünde olduğunu, eşitlik ilkesine ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne de aykırı olduğunu, tüketici mevzuatı gereğince ayıp, ağır kusur ya da hile halinde zamanaşımı süresinin uygulanmayacağının düzenlendiğini,

bozma kararınında zamanaşımını kesen ve durduran sebeplerin değerlendirilmediğini belirterek bu ve resen nazara alınacak sebeplerle kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; müvekkili bankanın malen sorumlu kişi olduğu, ceza zamanaşımına ilişkin hükümlerin müvekkili banka hakkında uygulanamayacağını, bozma ilamı içeriğinde ceza zamanaşımına ilişkin değerlendirme yapılmasının yerinde olmadığını, bozma gerekçesinden bu kısımlar ile zamanaşımının durmasına ilişkin kısımların çıkarılması gerektiğini, yine bozma kararının duruşma vekâlet ücreti yönünden düzeltilmesini, kararın kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, off shore alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun ( 1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalı banka lehine takdir edilen duruşma vekalet ücretinin, karar tarihi yerine duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri nazara alınmak suretiyle belirlenmesinin isabetli olmasına göre taraf vekillerinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacıdan alınan karar düzeltme harcının isteği halinde davacıya iadesine, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde davalıya iadesine ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı bankadan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,