Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/2347 K.2023/2615

Taraflar arasındaki alacak ve birleşen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davalı vekili ve asıl ve birleşen davada feri müdahiller vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13.12.2018 tarih, 2017/191 E. ve 2018/7914 K. sayılı kararıyla kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz kararına yönelik asıl davada davacı vekili, asıl ve birleşen davada davalı vekili ve fer’i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş, Dairemizin 31.10.2022 tarih, 2019/1362 E. ve 2022/7556 K. sayılı ilamıyla fer'i müdahil ... vekilinin zamanaşımına yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile diğer karar düzeltme istemlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili karar düzeltmenin kabulü ile kararın bozulmasına yönelik Dairemiz ilamına karşı yeniden karar düzeltme isteminde bulunmuş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 442 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir: "Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabuliyle kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir."

Yukarıda anılan düzenlemede belirtildiği üzere Yargıtay tarafından 1086 sayılı Kanun çerçevesinde yapılan karar düzeltme incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı tarafların ikinci kez karar düzeltme hakkı bulunmadığından, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin Dairemizin 31.10.2022 tarih, 2019/1362 E. ve 2022/7556 K. sayılı kararına karşı yapmış olduğu karar düzeltme isteminin reddi gerekir.