Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/244 K.2024/4239

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 43 üncü sınıfta "...

Yemek" ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, 2019/86738 kod numarasını alan başvurunun YİDK’nın 2019-M-10843 sayılı kararı ile 2012/69538, 2012/69549 numaralı ve "...", "..." ibareli markalara benzer olduğundan bahisle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca nihai olarak reddedildiğini, oysa 19.10.1997 yılında kurulan ve faaliyete geçen müvekkilinin, Bursa’nın ve Türkiye’nin en büyük firmalarından birisi olduğunu, “...” markasını müvekkilinin yarattığını, bu alanda sadece müvekkili tarafından kullanıldığını, karara konu gösterilen ...

Alkollü İçkiler A.Ş.’ye ait olan “...” ibareli markaların “şarap” ürünü için kullanıldığını ve müvekkili firma ile bir benzerlik göstermediğini, bir karışıklığa sebebiyet vermediğinin sarih olduğunu, redde gerekçe markaların, müvekkilinin talep ettiği 43 üncü sınıfın “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” emtiasında faaliyetinin bulunmadığını ileri sürerek davalı TÜRKPATENT YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu “... Yemek” ibareli marka tescil başvurusu ile davalı Kurum tarafından dava konusu marka tescil başvurusunun reddine mesnet gösterilen “...” ibareli, dava dışı ...

Alkollü İçkiler A.Ş.’ne ait 2012/69538 sayılı “...” ve 2012/69549 sayılı “...” markalarının 43 üncü sınıfta yer alan: “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.” bakımından mutlak ret nedeni kapsamında aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığı, zira davaya konu marka başvurusunun, redde mesnet gösterilen markaların “...” münhasır ibaresinden farklı olarak, ayırt ediciliği düşük kabul edilse dahi “Yemek” ibaresini içerdiği,

nispi ret hallerinden farklı olarak mutlak ret nedenlerinde iltibas ihtimalinin daha dar kapsamda yapılmasının gerektiği, davacı şirketin dosyada mübrez Bursa Sanayi ve Ticaret Odası’ndan alınan yazı uyarınca 19.10.2007 tarihinde faaliyetine başlamış olması, "www.kayrayemek.com" alan adlı internet sitesini 04.06.2008 tarihinde tescil ettirmiş bulunması, "www.webarchive.com" kayıtlarından mezkur internet sitesinde “...

Yemek” ibaresinin redde mesnet markalardan daha önceki tarihten bu yana ihtilaf konusu “43 üncü sınıf: Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.” üzerinde kullanılmakta olduğunun görülmesi karşısında, işbu dava açısından redde gerekçe gösterilen dava dışı firmaya ait markalar ve dosya kapsamındaki delillerle yapılan inceleme ile sınırlı olmak üzere, davacının anılan hizmetler üzerinde eskiye dayalı kullanımının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, tarafların markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 5inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğunu ileri sürerek yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru konusu marka ile redde mesnet markalar arasında, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ilk bakışta ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ''... Yemek'' şeklindeki markayı esasen 1997 yılından beri kullandığını, 2007 yılında ticaret ünvanı olarak ticaret sicilinde yer aldığını, 2008 yılında internet alan adı olarak kullanmaya başladığını, kesintisiz bir şekilde başvuru şekli ile markayı kullandığını, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin dar yorumlanması gerektiğini, YİDK kararının markanın amacına ters düştüğünü, redde mesnet markanın 43 üncü sınıfta faaliyette bulunmadığını, tüketicilerin de bunu kolaylıkla ayırt edebileceklerini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,