Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3125 K.2024/5813

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "METRO+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, 2019/12138 kod numarasını alan başvurunun YİDK tarafından 2008/47484, 2009/59937, 2010/52111, 2011/74128, 2013/98251, 2014/109428, 2014/109473, 2017/15233 sayılı ve "metro hotel", "metro", "metro m+şekil", "metro fm", "metro logistic", "metro kurye", "metro taşımacılık", "m metro turizm" ibareli markalar gerekçe gösterilerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kısmen reddedildiğini,

oysa müvekkilinin "METRO" ibareli markalarının kurum nezdinde redde konu 38, 39, 41 ve 43 üncü sınıfları kapsayacak şekilde tescilli olduğunu, dava konusu markanın serinin parçası olduğunu, müvekkilinin "METRO" ibaresi üzerinde kazanılmış hakkının bulunduğunu, aynı kapsamda yapılan başvurunun kısmi reddine ilişkin YİDK kararını isabetli gören mahkeme hükmünün “kazanılmış hak” gerekçesiyle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2015/12570 E., 2017/1389 K. sayılı kararıyla bozulduğunu, müvekkilinin "METRO" markasının en iyi bilinen markalardan birisi olarak kabul edildiğini ileri sürerek,

YİDK'nın 2020-M-3778 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun "METRO+şekil" ibaresinden oluştuğu, başvuru kapsamında dava konusunu oluşturan çekişmeli 38, 39, 41 ve 43. sınıftaki hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların koruma kapsamlarında 37, 38, 39, 41 ve 43. sınıftaki hizmetlerin yer aldığı; kısmen redde mesnet markalardan 2011/74128 tescil numaralı kapsamındaki 38. sınıf “Radyo ve TV kanalları. Radyo ve haber ajansları.

Radyo ve televizyon yayın hizmetleri; radyo, televizyon veya diğer iletişim araçlarında yayın akışının düzenlenmesi hizmetleri...

Haberleşme araç ve gereçlerinin kiralanması hizmetleri: İletişim cihazlarının kiralanması hizmetleri”, 2010/52111 ve 2009/59937 tescil numaralı markalarda yer alan yine 39 uncu sınıfta yer alan “Kara, deniz ve hava taşımacılığı hizmetleri ve kara, deniz ve hava taşıtlarının kiralanması hizmetleri (tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, kurye hizmetleri dahil). Araba parkları hizmetleri, garaj kiralama hizmetleri. Tekne barındırma hizmetleri.

Taşıt ve malları kurtarma hizmetleri.”, 2011/74128 tescil numaralı kapsamındaki 41 inci sınıf "geçici konaklama hizmetlerinden Otel, motel, tatil köyü, pansiyon v.b. hizmetleri (geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri.

Hayvan bakım evleri hizmetleri." ile 2008/74784 ve 2010/52111 tescil numaralı markalar kapsamındaki "Geçici konaklama hizmetleri kapsamında olan geçici konaklama, portatif binaların kiralanması hizmetleri."nin davacının başvuru kapsamında yer alan 38, 39, 41 ve 43. sınıf hizmetlerle aynı/aynı tür olduğu, dava konusu markaların esaslı unsurunun "METRO" ibaresi olduğu, markalardaki dekoratif önemdeki renk, şekil unsurlarının ayırt ediciliği sağlayacak önemde olmadığı,

"METRO FM" markası açısından “FM” ibaresinin "METRO" ibaresine göre geri planda kalacak şekilde tertip edilmiş olmasının yanında başvuru kapsamındaki radyo iletişimi, eğlence hizmetleri gibi emtiayı kapsayan 38 ve 41 inci sınıf açısından “FM” ibaresinin tasviri özellik arz etmesi veya ayırt ediciliğinin çok düşük olması nedeniyle markalar arasındaki ayırt ediciliği tesis edecek önemde bir farklılık yaratmadığı, bu nedenle markaların kapsamındaki emtianın aynı markaların da aynı değilse de ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05.02.2009 tarih, 2008/10891 E., 2009/1293 K. sayılı kararı uyarınca da mutlak ret sebebi olan ayırt edilmeyecek kadar benzerlik değerlendirmesinde kazanılmış hakkın göz önüne alınması gerektiği, davacının TÜRKPATENT nezdinde çekişmeli 38, 39, 41 ve 43 üncü sınıflarda tescilli 99/015844, 2003/19151, 2004/43215, 2007/11641, 2009/40439, 2009/63689, 2010/58208 ve 2011/106930 sayılı markalarının bulunduğu zikredilen markaların markasal etki yaratacak asli unsurunun "METRO" ibaresi olduğu, başvurunun bu markaların yeni bir versiyonu olduğu,

dolayısıyla reddedilen emtia açısından davacının kazanılmış hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2020-M-3778 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru yönünden 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin şartlarının bulunduğunu, kazanılmış hak iddiası kabul edilmiş ise de, davacının önceki markalarının reddedilen mal ve hizmetler üzerinde tescilli olmadığını, kazanılmış hakkın 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin uygulanmasını etkilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, başvurunun esas unsurunu "METRO" ibaresinin oluşturduğu, davacının 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca başvuru kapsamından reddedilen 38, 39, 41 ve 43 üncü sınıftaki hizmetleri içeren 99/015844, 2003/19151, 2004/43215, 2007/11641, 2009/40439, 2009/63689, 2010/58208 ve 2011/106930 numaralı markalarının yanında 98/017234 ve 2005/34116 numaralı markalarının da bulunduğu,

davacının sayılan tescilli markalarının, tescilleri kapsamındaki hizmetler itibariyle, başvuru için kazanılmış hak teşkil ettiği, davalı Kurum vekili 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi maddesinin uygulanması yönünden kazanılmış hakkın dikkate alınmayacağını savunmuş ise de, aksi yönde Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.06.2022 tarih, 2022/2529 E. ve 2022/4640 K. sayılı kararının bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,