KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2023/3259 E., 2024/1312 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/63 Esas, 2023/124 Karar
- Hüküm
- Davanın kabulü
Karar Metni
739 kelime·4 dk okuma·11 bölüm
Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve hükümsüzlük davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2012/07669-1 numaralı başvuru ile tasarım başvurusunda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine, müvekkilinin 2012/01968-1 ve 2012/07532-13 sıra numaralı tasarımlarına dayanarak itiraz ettiğini, bu itirazın reddine karar verildiğini, oysa davalı şirkete ait tasarımın yeni ve ayırt edici nitelik taşımadığını, davaya konu tasarımların ayniyet derecesinde benzer olduğunu, oysa ki ilgili ve benzer ürünler için sınırsız tasarım özgürlüğü bulunduğunu, davalının müvekkiline ait tasarımlar için haksız ve kötü niyetli olarak tasarım tescil belgesi aldığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline,
2012/07669-1 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş; davacı vekili, 05.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde benzerlik nedenine dayalı olan iddialarını genişleterek davalı adına tescilli tasarımın başvuru tarihinden önce kamuya arz edilmiş olması nedeniyle, yenilik unsuru taşımadığından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu tasarım ile itirazlara mesnet tasarımların görünümleri kıyaslandığında pek çok farklı özelliklerinin bulunduğunu ve genel izlenim itibariyle belirgin farklılıklar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu tescilli ürünler olan, kuru sıkı tabanca ve parçaların tasarımında tasarım bakımından teknik zorunluluklar olduğunu ve bu konularda tasarımcının çok fazla seçenek özgürlüğünün bulunmadığını, YİDK kararının hukuka uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Mahkemece Verilen Karar
Mahkemece 03.06.2021 tarih, 2021/19 E. ve 2021/210 K. sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dava konusu şarjör tasarımın görünebilir bir tasarım olduğu, davacının sunduğu tasarım ile dikdörtgensel form yapısı itibariyle benzer olduğu, ancak bu ana geometrik form yapısının şarjör tasarımları yönünden mutat olarak kullanıldığı, dava konusu tasarım üzerinde yer alan alt alta sıralanmış üçlü bant ve mermi görünümlü şekillerin davacı tarafından hükümsüzlüğe mesnet gösterilen tasarımlar üzerinde yer alan dikdörtgen prizma şeklindeki çıkıntı parçadan farklı olduğu,
tasarımların ağız ve taban yüzeylerindeki somut farklılıkların da bilgilenmiş kullanıcı nezdinde derhal fark edilebilir, küçük ayrıntıların ötesinde farklılıklar olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
B. Bozma Kararı
Dairemizin 18.10.2022 tarih, 2021/5693 E. ve 2022/7100 K. sayılı kararıyla davalının yenilik arzettiğini söylediği kısımlar bir tabancının nihai kullanımı sırasında görünmeyen kısımlarındaki küçük ayrıntılardan ve işlevsel özelliklerden öteye gitmediğinden davanın kabulüne ve ayırt edicilik özelliği bulunmayan davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden mahkeme kararı bozulmuştur.
E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait tasarım tesciline konu şarjörün bilinen önceki şarjör tasarımları ve davacıya ait şarjör tasarımlarına nazaran nihai kullanım sırasındaki görünen kısmı itibariyle onu yeni ve ayırt edici kılacak bir özelliğe sahip olmadığı, davalının yenilik arzettiğini söylediği kısımlar bir tabancının nihai kullanımı sırasında görünmeyen kısımlarındaki küçük ayrıntılardan ve işlevsel özelliklerden öteye gitmediği gerekçesiyle davanın kabulüne YİDK kararının iptali ile tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; özel ve teknik bilgi gerektiren konuda bilirkişi raporu alındığını, raporların da dava konusu şarjör tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunun tespit edildiğini, mahkemece bilirkişi raporunun aksine karar verildiğini, oysa ki şarjör tasarımının nihai kullanımda görülebilir olduğu ve yenilik ve ayırt edicilik taşıdığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuru konusu tasarım ile itiraza mesnet tasarımların genel izlenim itibariyle belirgin farklılıklar taşıdığını, şarjör tasarımının tasarımcıya hareket özgürlüğü bırakmadığını, buna rağmen başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5, 6 ve 7 nci maddeleri.
3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/3259, K. 2024/1312, 21 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama