Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3391 K.2024/5730

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Dğerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketlerin “BAHÇE TEMA” ibareli marka başvurusunda bulunduklarını, müvekkilinin “TEMA” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, bu markaları yurt içinde ve yurtdışında uzun yıllardır kullandığını, başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı TÜRKPATENT YİDK kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markalarına ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, müvekkili markalarının bir serisi olarak algılanacağını, iltibasa sebebiyet vereceğini, “TEMA” ibaresi üzerinde tescil ve koruma bakımından öncelik hakkına sahip olanın müvekkili olduğunu,

davalıların benzer marka başvurularının itirazları üzerine reddedildiğini, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını, davalı başvuru markasının müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptaline ve davalının 2017/68392 sayılı "BAHÇE TEMA" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirketler vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin adi ortaklık sözleşmeleri bulunduğunu, ayrıca 2013 yılında kurulmuş Temapark İstanbul Gayrimenkul Hizmetleri ve Ticaret A.Ş. unvanlı şirketlerinin de bulunduğunu, müvekkillerinin 2010 yılından beri Tema İstanbul projesinde çalıştıklarını ve "TEMA" unsurlu markaları kullandıklarını, Tema İstanbul Projesi'nin Avrupa’nın en büyük toplu konut projesi olduğunu, davalı adi ortaklık şirketlerinin 2010 yılından beri basında Tema Plaza, Tema Park, Temapark İstanbul, Tema İstanbul, Tema World, Tema Funworld, Tema Mall, Tema Center, Tema City, Tema Life gibi isimlerle anıldıklarını,

davacının itiraza mesnet markaları aleyhine hükümsüzlük davası açtıklarını, davalarının sonucunun beklenmesini talep ettiklerini, “TEMA” ibareli markaların gerçek hak sahibinin müvekkilleri olduğunu ve kazanılmış haklarının bulunduğunu, dava konusu “BAHÇE TEMA” ibareli markanın davacının markalarından farklı olup taraf markalarının karıştırılması ihtimalinin bulunmadığını, “TEMAPARK” ibaresinin “belirli bir tema çerçevesinde oluşturulmuş kapsamlı eğlence platformu"nu ifade ettiğini, dünyanın farklı yerlerinde bu adı taşıyan yüzlerce park bulunduğunu, bu ibarenin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu,

davacının müvekkillerine ait olduğunu bildiği ve iştigal alanı olmayan “TEMAPARK” markasını satmak için müvekkillerinden önce aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "BAHÇE TEMA" ibareli marka başvurusu ile davacının "TEMA" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davalı markasındaki "Bahçe" ibaresinin markadaki vurgusu ve ön planda oluşu nedeniyle davacı markalarından uzaklaştığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında beliritlen iltibasın bulunmadığı,

başvuru ibaresi üzerinde davacı tarafın önceye dayalı kullanımı ve gerçek hak sahipliğinin de kanıtlanmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davalının kötü niyetli olduğu kanıtlanmadığı, YİDK kararının doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların "TEMA" ibareli başvurularının reddine dair kararların dikkate alınmadığını, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını, müvekkilinin "TEMA" ibareli ve esas unsurlu markalar üzerinde tescil ve koruma bakımından öncelik hakkına sahip olduğunu, bilirkişi raporunun ve bu rapor doğrultusunda oluşturulan gerekçeli kararın çelişkili olduğunu, benzerlik ve iltibas değerlendirmesinin hatalı olarak yapıldığını, müvekkilinin markasındaki "park" ibaresi ile başvurudaki "bahçe" ibaresinin aynı anlama geldiğini, başvurunun ayırt ediciliğinin bulunmadığını,

taraf markalarının aynı hizmetlerde kullanılacağını, "bahçe" kelimesinin ön plana çıkartıldığı yönündeki değerlendirmenin dayanaktan yoksun olduğunu, zira farklı bir renkle ve fontla yazılmadığını, başvurunun müvekkilinin tanınmış markalarının devamı gibi algılanacağını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun 37. sınıf hizmetleri kapsadığı, davacının itirazına mesnet markalarının da bu sınıftaki hizmetlerde tescilli olup dava konusu başvuru kapsamındaki emtianın tamamının davacının itirazına mesnet 2011/21307 ve 2013/90569 sayılı markaları kapsamında aynen yer aldığı, dava konusu başvurunun "BAHÇE TEMA", davacının emtia benzerliği şartı gerçekleşen itiraza mesnet markalarının ise "TEMAPARK" ve "TEMAPARK İSTANBUL" ibarelerinden oluştuğu, "TEMA" ibaresinin her iki taraf markasında da yer aldığı,

taraf markalarındaki "bahçe", "park", ve "İstanbul" ibarelerinin ayırt ediciliği düşük olduğundan markaların asli unsurunun "TEMA" ibaresi olduğu, başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında "TEMA" ibaresinin ortak olarak yer almasından kaynaklı görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunmakta olup, düzenlenme tarzı itibariyle başvuruya yeterli ayırt edicilik katılmadığı, iltibas ihtimalinin bulunduğu,

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.02.2019 tarih ve 2017/4172 E., 2019/1024 K. sayılı kararında da tarafların "TEMAPARK" ve "TEMA PLAZA" ibareli markalarının benzer bulunduğuna karar verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, davalılar adına tescil edilen 2017/68392 sayılı "BAHÇE TEMA" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen iltibas koşulunun oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirketler vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline ait marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet markası arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirtilen benzerlik ve iltibas koşulunun oluşmadığını, davacının marka tescillerinde haksız ve kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin TEMA ibaresini çok önceden bu yana kullandığını, 2010 yılından bu yana tema projeleri üzerinde çalıştığını,Tema ibaresi üzerinde müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunu, TEMA ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olup kimsenin tekeline verilemeyeceğini, bu ibarenin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu,

kullanımının yaygın olduğunu, davacının tekstil işi ile uğraştığını ancak markasının iştigal konusu olmayan 37. sınıfta tescil ettirdiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,