Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/3577 K.2024/5452

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün tespiti ve maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına ve tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin Suçatı Köyü, ... mevkiinde uzunca bir süredir ... Alabalık adı altında faaliyet gösterdiğini, ... Alabalık markasının 24.03.2011 tarihinden itibaren on yıl süre ile geçerli olacak şekilde tescil edildiğini, davalının ... ibareli marka tescili hususunda yapmış olduğu başvurunun 24.06.2015 tarihinde reddine karar verilmesine rağmen ... Suyu Alabalık Tesisleri adı altında yiyecek ve içecek alanında faaliyet gösterdiğini, bu durumun müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin tespiti, refi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, davacı tarafın iddia etmiş olduğu gibi marka hakkına tecavüzün söz konusu olmadığını, Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/154 D.İş dosyası kapsamında mahkemeye sunulan bilirkişi raporunu da kabul etmediklerini, çünkü bu raporun savcılık dosyasına aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin 30.05.2017 tarihli yargılaması sırasındaki beyanı ile "..." ibaresinin kullanılması konusunda davalı tarafın gerekli işlemleri yaparak tabelaları kaldırdığı, bu konuda taleplerinin kalmadığını beyan ile dosya münderecatında da davaya konu "..." yazılı tabelaların kaldırıldığı, bu yönüyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle markadan kaynaklanan tecavüzün tespiti ve önlenmesi talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın maddi tazminata ilişkin talebinin ise; dosyanın mali müşavir bilirkişisine tevdi edildiği,

mali müşavir ön raporunda emsal lisans sözleşmelerinin dosyaya sunulmasının istenildiği, bu hususta İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü, Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü ve Kahramanmaraş Ticaret Sicil Müdürlüğüne aynı işe benzer işi yapan şirketlere ilişkin emsal lisans sözleşmesi bulunup bulunmadığının sorulduğu, gelen cevabi yazılarda emsal lisans sözleşmesi bulunmadığının belirtiltiği, bunun üzerine 10.03.2022 tarihli duruşmada davacı vekiline emsal lisans sözleşmesi sunmak üzere 2 haftalık kesin süre verildiği, süresi içerisinde emsal sözleşmelerin sunulmadığı,

davacı tarafın herhangi bir delille tazminat yönüyle taleplerini ispat edemediği gerekçesiyle tazminat yönüyle ispat edilemeyen davanın reddine, konusuz kalan talep yönüyle dava açılmasına davalı sebep olduğundan ve yargılama aşamasında tabelalar kaldırıldığından, konusuz kalan talebe ilişkin yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden davalının sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın herhangi bir delille tazminat yönüyle taleplerini ispat edemediğini, kusuru olduğu ispatlanamayan birisinin aleyhine hüküm verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin sebep olduğu herhangi bir zarar yokken aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, kanunun amir hükmüne göre yargılama giderlerinin haksız çıkan taraftan alındığını, somut olayda söz konusu kararın davacının aleyhine olduğunu, davanın müvekkil lehine sonuçlandığını,

yerel mahkemenin ilk ilamında aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmemişken ve istinaf kararında da bu konuda herhangi bir olumsuz hüküm yokken ikinci yargılamada aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin müvekkilinin usuli kazanılmış hakkına aykırı olduğunu, bu nedenle kararının davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 312 nci maddesinin ikinci fıkrasında "Davalı, davanın açılmasına kendi hâl ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilmez." hükmü gereği mahkeme kararında yargılama aşamasında tabelaların davalı yanca kaldırıldığı ve bu doğrultuda mahkemece talebin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği değerlendirildiğinde; davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiği,

yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılması ve davacı taraf lehine ücreti vekalete hükmedilmesinin uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, markadan kaynaklanan tecavüzün tespiti, önlenmesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 66 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,