Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4095 K.2024/5876

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Dernek Temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Dernek Temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Dernek Temsilcisi dava dilekçesinde; müvekkili dernek adına 41. sınıfta tescilli 2014/94775 sayılı "ÇEŞME ÇEŞME YELKEN KULÜBÜ (ÇEŞME SAILING CLUP)+şekil", 2015/49632 sayılı "ÇEŞME KUPASI (ÇEŞME CUP)+şekil", 2015/67173 sayılı "ÇEŞME GOLF KULÜBÜ (ÇEŞME GOLF CLUP)+şekil" ve 2014/08264 sayılı "ÇEŞME YAT KULÜBÜ (ÇEŞME YACHT CLUB)+şekil" ibareli markaların bulunduğunu, davalının "UÇYK ULUSLARARASI ÇEŞME YAT KULÜBÜ+şekil" ibareli ve 2014/85977 sayılı markanın 41. sınıfta tescili amacıyla yaptığı başvuruya itiraz ettiklerini, itirazın davalı TÜRKPATENT YİDK kararıyla nihai olarak reddedildiğini,

oysa her iki derneğin İzmir ilinin Çeşme ilçesinde faaliyet gösterdiğini, Çeşme’nin müvekkilinin önceden beri kullandığı markasının esaslı unsuru olduğunu ve bir başka “Çeşme” çekirdek unsurlu markanın kullanılmasının karışıklık yaratacağını, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, sonraki markanın seri marka algısı yarattığını, müvekkili eskiye dayalı hak sahibi olup başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek, 2016-M-4772 sayılı YİDK kararının iptaline ve 2014/85977 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Dernek vekili cevap dilekçesinde; davacının kötüniyet ve önceye dayalı hak iddiasının doğru olmadığını, müvekkilinin 35.048.082 kütük numarası ile "..." adıyla 17.06.2008 tarihinde kurulduğunu ve faaliyetine aralıksız olarak devam ettiğini, o yıldan beri Çeşme Marina'da yelken ve yat yarışlarını organize ettiğini, Türkiye Yelken Kulübü tarafından tescilli bir kulüp olduğunu, müvekkilinin davacıdan çok daha önce faaliyete başladığını, markadaki ibare yönünden gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 41/01-03’teki; eğitim ve öğretim hizmetleri, Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri, spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil), açısından “Çeşme” ibaresinin ve dolayısıyla bu ibareyi esaslı unsur olarak içeren davacı markasının ayırt ediciliğinin düşük olduğu,

ülkemizin önde gelen turizm merkezlerinden olan Çeşme'de eğitim hizmetleri (yatçılık, yelkencilik eğitimi gibi), konferans düzenleme, spor etkinlikleri düzenlemenin (yat yarışları, yelken yarışları) turizm kapsamındaki hizmetler arasında yer aldığı, davacı markasının esaslı unsurunun “Çeşme” sözcüğü olduğu,

davalı marka başvurusunda ise “Çeşme” ibaresinin bilhassa 41/01-03. sınıftaki hizmetler açısından tasviri olması itibarıyla ikincil önemde olması yanında UÇYK ibaresinin altında oldukça küçük puntolarla tertip edilmiş olmasının görsel olarak bu müşterek unsuru geri planda bıraktığı, duysal olarak da aynı şekilde UÇYK’nin markanın başında olması ve Çeşme’nin daha ziyade coğrafi kaynak bildiren bir unsur olarak algılanmasının UÇYK ibaresinin başvuruda esaslı unsur olmasına neden olduğu, markaların benzerliğinin düşük kabul edildiği,

somut olayda markalar iştigal konuları açısından ayniyet göstermekteyseler de markaların benzerlik seviyesinin düşüklüğü nedeniyle iltibas şartlarının oluşmadığı, 2009 yılına dayanan markasal kullanımıyla davalının Çeşme ibaresi yönünden yukarıda zikredilen 41/01 ve 41/03 sınıflar kapsamında iktisap ettiği hakkın daha eskiye dayandığı, kötü niyetin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Dernek Temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Dernek Temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; davalı markasındaki kısaltmanın amacının müvekkili markasını taklit etmek olduğunu, başvurunun kötü niyetli olarak yapıldığını, benzer başvuruların YİDK kararıyla reddedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Dernek Temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Dernek Temsilcisi temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile üçüncü fıkrası ve aynı KHK'nın 35 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Dernek temsilcisince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,