Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4210 K.2023/4871

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili kurumca, dava dışı sigortalısının maruz kaldığı iş kazası sonucunda vefatı üzerine hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan kurum zararının tahsili için Tek-Çim İnşaat Malzemeleri Deri ve Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi aleyhine 03.09.2014 tarihinde Ankara 13. İş Mahkemesinin 2014/2736 E. sayılı dosyası ile açılan alacak davasının mahkeme sayılarının artırılması sonucu Ankara 37. İş Mahkemesinin 2022/13 esasına kayden yapılan yargılamada söz konusu şirketin kaydının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) Geçici 10 uncu maddesi uyarınca 03.02.2015 tarihinde ticaret

sicilinden resen terkin edildiği öğrenildiğinden mahkemece ihya davası açmak üzere taraflarına süre verildiğini ileri sürerek, Tek-Çim İnşaat Malzemeleri Deri ve Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ihyasına, ticaret siciline kaydedilmesine ve şirkete tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Sicil Müdürlüğü cevap dilekçesinde.

Tek-çim İnşaat Malzemeleri Deri ve Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketinin 6102 sayılı Kanun'un Geçici 10 uncu maddesi kapsamında şirket sermayesini 10.000,00 TL'ye çıkarmadığı için, Geçici 7 nci maddedeki usule uygun olarak resen terkin edildiğini, şirketin davalarının, alacak ve borçlarının müdürlükleri tarafından bilinmesi mümkün olmadığından işbu davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, şirketin 03.02.2015 tarihinde re'sen terkin edildiğini, işbu davanın açılış tarihinin 21.03.2022 olduğunu, hak düşürücü sürenin geçirilmesi sebebiyle davanın süre yönünden reddine karar verilmesini,

ek tasfiyeye karar verilmesi halinde 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tasfiye memuru atanması gerektiğini, yasal hasım olduklarını savunarak aleyhlerine vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihyası talep edilen şirketin yapılan ihtara rağmen sermayesini artırmadığından 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesindeki düzenlemeye göre 03.02.2015 tarihinde ticaret sicilinden resen terkin edildiğini, Ankara 37. İş Mahkemesinin 2022/37 E. sayılı dosyası ile davacı tarafından 03.09.2014 tarihinde terkin tarihinden önce ihyası talep edilen şirket aleyhine açılmış derdest alacak davası bulunduğunu, söz konusu şirketin ihyasını istemekte davacının hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Tek-Çim İnşaat Malzemeleri Deri ve Tekstil Sanayi Ticaret Ltd.

Şti.'nin tüzel kişiliğinin Ankara 37. İş Mahkemesinin 2016/984 E. sayılı dosyasının sonuçlandırılması ile sınırlı olmak üzere ihyasına, ticaret siciline tescil ve ilan edilmesine, şirketin terkin öncesi yetkilisi ...'in tasfiye memuru olarak atanmasına, davalı zorunlu hasım olduğundan ve davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden davacı tarafın yapmış olduğu yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihyası istenen şirket hakkında Ankara 37. İş Mahkemesinin 2022/37 E. sayılı derdest dava dosyasının bulunduğu, davanın açılış tarihinin 03.09.2014 tarihi olduğu, şirketin sicilden terkininden önce açıldığı, 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesinin ihyası istenen şirket hakkında uygulanması mümkün olmadığından yapılan terkin işleminin usul ve yasaya aykırı olduğu,

davanın açılmasına sebebiyet veren davalının yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, Tek-Çim İnşaat Malzemeleri Deri ve Tekstil Sanayi Ticaret Ltd.

Şti.'nin tüzel kişiliğinin Ankara 37. İş Mahkemesinin 2016/984 E. sayılı dosyasının sonuçlandırılması ile sınırlı olmak üzere ihyasına, ticaret siciline tescil ve ilan edilmesine, şirketin terkin öncesi yetkilisi ...'in tasfiye memuru olarak atanmasına, davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; şirketin davalarının, alacak ve borçlarının müdürlükleri tarafından bilinmesi mümkün olmadığından işbu davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, zorunlu hasım olmaları sebebiyle aleyhlerine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci ve 10 uncu maddesi, 547 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,