Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4243 K.2024/1845

2. ... 3.... 4.... 5.... 6.... 7.... 8.... Mensucat Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. 9. Hazpa Tekstil İhracaat ve Pazarlama A.Ş. vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı temlik eden banka ile davalı Hazpa Teks. İhr. ve Paz. A.Ş. arasında Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesi imzalandığını, diğer davalıların sözleşmede müşterek borçlu ve kefil olarak yer aldıklarını, davalıların kullandıkları kredileri ödemediklerini, ödenmeyen borcun tahsili amacıyla davalılar aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve davalıların icra inkâr tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... Hazar'ın Karahallı'nın ... Hazar'ın mirasını reddettiklerini, mirasın reddi kararının kesinleştiğini, diğer davalıların ise davaya konu kredi borcuna istinaden müşteri evrakları ile teminat senetlerini verdiklerini, davacı bankanın bunları icra takibine konu ettiğini, davacıya herhangi borçlarının olmadığını savunarak davanın reddini ve davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 26.05.2015 tarih, 2010/395 E. ve 2016/120 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 20.09.2018 tarih, 2017/1732 E. ve 2018/4357 K. sayılı kararıyla icra takip talebinde asıl alacak miktarı 33.242,94 TL olarak belirtilmiş ancak, hüküm fıkrasında 37.274, 57 TL asıl alacağa ilişkin itirazın iptaline karar verildiği, bu hususun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(6100 sayılı Kanun)'nun 26'ncı maddesi uyarınca taleple bağlılık ilkesine aykırı olduğuna işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının icra takip dosyasında talep ettiği, bilirkişi raporunda hesap edilen miktarlar içerisinde kalan kalemler yönüyle taleple bağlılık ilkesi dikkate alınarak davanın kısmen kabul kısmen reddi ile takibin 33.242,94 TL asıl alacak, 408,49 TL işlemiş faiz, 20,42 TL % 5 BSMV, 36,70 TL ihtiyati haciz masrafı ve 125,00 TL ihtiyati haciz vekâlet ücreti olmak üzere toplam 33.833,55 TL üzerinden devamına, bu miktar bakımından icra takibine vaki itirazın iptaline, davacı tarafından davalılardan ... Hazar mirasçıları ..., Arize, ..., Servi ve Sakine aleyhine açılan davanın ise mirası reddettiklerinden dolayı reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; temlik eden bankanın alacağının ancak bilirkişi incelemesi ile tespit edilebildiğini, bu durumda temlik edilen alacak likit olmadığından bir kısım davalılar lehine icra inkâr tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ayrıca mirası reddeden davalılar bakımından nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, temlik eden banka ile davalı Hazpa Tekstil İhracat ve Pazarlama A.Ş. Arasında imzalana genel kredi sözleşmesi kapsamında kullandırılan kredi borcunun tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.