Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/4247 K.2024/1640

Taraflar arasındaki sayısallaştırma işlemine ititraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Sayısallaştırma işlemi sırasında Mersin ili Tarsus ilçesi Karadirlik Mahallesi eski 468 parsel sayılı taşınmaz 19.950 metrekare yüzölçümlü iken, yeni 11 ada 12 parsel olarak 19.656,28 metrekare yüzölçümü ile tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, Hazineye ait taşınmazda 293,72 m2 azalma meydana geldiğini, meydana gelen bu azalmanın taşınmazın komşusu olan 467 parsel sayılı taşınmazın miktarında oluşan artıştan kaynaklandığını belirterek taşınmazın eski hale getirilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın sınırlarında bir hata olmadığı, zemin kullanım durumu ile paftanın birbiri ile uyumlu olduğu, tesis kadastrosunda yapılan tapulama çalışmalarında, dava konusu parselin alanının planimetrik yöntem ile hesaplandığı, yapılan sayısallaştırma işleminde taşınmazın zemin durumu ile uyumlu olarak gerçek alanının hesaplandığı ve sayısallaştırma işleminde bir hata bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.