Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/430 K.2024/3891

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı borçlu ... Otomotiv Turizm İnşaat Gı. Opt. İth. İhr. San ve Tic. Ltd.

Şti. ile davacı banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden dava dışı asıl borçlu şirkete krediler kullandırıldığını, davalıların genel kredi sözleşmesini müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, borçlu şirket tarafından kullandırılan kredi borçlarının ödenmemesi üzerine asıl borçlu şirket aleyhine Trabzon İcra Müdürlüğünün 2015/47891 E. ve Rize İcra Müdürlüğünün 2016/4629 E. ve 2016/5704 E. sayılı dosyaları ile icra takipleri yapıldığını, davalılar aleyhine de Rize İcra Müdürlüğünün 2015/9284 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını,

davalıların itirazı üzerine Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/114 E. sayılı dosyası ile itirazın iptaline ilişkin dava açıldığını, dosyanın takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırıldığını, asıl borçlu hakkında yapılan takiplere binaen tahsil edilen paralar mahsup edilmek suretiyle rehin açığı belgesi alındığını, müvekkilinin müteselsil kefil sıfatı bulunan davalılardan bakiye borç miktarını talep hakkı bulunduğunu ileri sürerek 276.802,76 TL ana para,

117.000,00 TL işlemiş faiz ve BSMV alacağının ana paraya dava tarihinden itibaren işleyecek %39 oranında temerrüt faizi ve %5 BSMV'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; yapılan tahsilatlar uyarınca bakiye borcun kalmadığını, müvekkilinden talep edilen alacağın haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan 23.08.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre davacı bankanın hesap kat ihtarnamesi çekerek davalıları temerrüde düşürdüğü, rehinli araç ve ipotekli taşınmazların satılması sonrasında davacı bankanın hesabına geçen miktarın borçtan düşüldüğü,

dava tarihi itibariyle davalının 175.868,32 TL anapara, 44.735,62 TL işlemiş faiz ve 2.236,78 TL BSMV olmak üzere toplam 222.840,72 TL borcun bulunduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 175.868,32 TL anapara, 44.735,62 TL işlemiş faiz, 2.236,78 TL BSMV olmak üzere toplam 222.840,72 TL'nin asıl alacağa dava tarihinden itibaren uygulanacak %25,02 oranında temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı banka vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı banka vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda temerrüt faiz oranının %25,02 olarak hesaplandığını, ancak dosya kapsamında yer alan ödeme planında temerrüt faizi miktarının %39 olarak belirtildiğini, bu haliyle müvekkilinin faiz alacağının eksik hesaplandığını, öte yandan davalıların kendilerine gönderilen hesap kat ihtarına itiraz etmemeleri nedeniyle hesap kat ihtarında belirtilen miktarların kesinleşmiş olduğunu, bu husus gözetilmeksizin yapılan hesaplamaların da usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alacağın dayanağı olan ve taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden asıl borçlu şirkete kullandırılan yeniden yapılandırma kredisine ilişkin ödeme planında temerrüt faiz oranı %39 olarak belirtilmiş ise de davalı kefillerin ödeme planı altında imzalarının bulunmadığı,

kefiller yönünden davacı banka ile asıl borçlu şirket arasında imzalanan 09.10.2012 tarihli 600.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmesinin temerrüt faizi ve oranını düzenleyen 12 nci maddesi uyarınca hesaplama yapılması gerektiği, bu haliyle bilirkişi raporunda belirlenen faiz oranında bir isabetsizlik bulunmadığı,

kredi sözleşmeleri ve bunlarla ilgili süresinde itiraz edilmemiş hesap özetleri ile ihtarnameler ve krediyi kullandıran tarafından usulüne uygun düzenlenmiş diğer belge ve makbuzların 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 68 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen belgelerden sayılacağı, borçlunun, hesap özetinin gerçeğe aykırılığını ancak borcu ödedikten sonra genel mahkemede açacağı bir dava ile ileri sürebileceği, istinaf incelemesine konu bu davanın itirazın iptali istemine ilişkin olmayıp alacak davası olarak açıldığı,

bu durum gözetildiğinde hesap kat ihtarına yönelik istinaf itirazlarının da yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalıların müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları genel kredi sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,