Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4329 K.2024/6271

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "ETİ" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin 2018/24285 sayılı "et-i tat" ibareli marka başvurusuna müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin "Eti" ibaresini 1961 yılından bu yana kullandığını ve bu marka üzerinde büyük yatırımlar yaparak marka sayısını arttırdığını, müvekkilinin "ETİ" markasının tanınmış marka statüsünde olmasının iltibas ihtimalini arttırdığını, dava konusu marka ile müvekkilinin markaları arasındaki sınıfsal benzerliğin ayniyet boyutunda olduğunu,

başvuru konusu "et-i tat" markası ile müvekkilinin markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğunu, markalar arasında işitsel ve görsel benzerlik olduğunu, ortalama tüketicilerin "et-i tat" ibareli marka ile müvekkilinin "ETİ" ibareli markalarını benzer olarak algılayacağını, dava konusu markanın müvekkilinin seri markalarının içine sızarak müvekkilinin tanınmış "ETİ" markasının imajına zarar vereceğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline, 2018/24285 numaralı markanın tescili halinde hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşılaştırılan markalar arasında mal ve hizmet benzerliği bulunduğu, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, dava konusu markanın gerek söz öbeği şeklinde, gerekse "et-i" şeklinde oluşturulması nedeniyle bu markayla karşılaşan ortalama tüketicinin, marka içerisinde davacı markaların işaret eden "Eti" ibaresini ayrı ve bağımsız bir bütün olarak algılamayacağı,

bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü koşullarının somut olayda oluşmadığı, markaları oluşturan işaretlerin birbirine benzemediği, markaların birbirinden oldukça farklı olduğu anlaşıldığından "ETİ" markasının tanınmış marka olmasının, davacının bu markalarına benzemeyen dava konusu marka nedeniyle tanınmış markanın itibarından haksız yararlanma, itibarına zarar verme veya ayırt ediciliğini zedeleme sonuçlarını doğurmayacağı, davacının ticaret unvanının ayırt edici unsurunun "ETİ" ibaresi olduğu,

dava konusu markanın ise "et-i tat" ibaresinden oluştuğu, işaretler arasında benzerlik bulunmadığından ticaret unvanı nedeniyle iltibas iddiasının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibarıyla bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "et-i tat" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "ETİ" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel,

işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, başvurunun davacı markalarından farklı bir algı yarattığı, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından anılan Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Davalının "et-i tat" ibareli marka başvurusuyla davacının tanınmış "ETİ" asıl unsurlu markaları arasında görsel, işitsel yönden benzerlik bulunduğu, ortalama alıcılar nezdinde seri marka algısı oluşturma potansiyeli taşıdığı ve iltibasa yol açmasının kuvvetli muhtemel bulunması nedeniyle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle onama yönünde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.