Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/4701 K.2024/6557

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "TOKSAN" ibareli marka başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2001/17431 sayılı "Toksan" ibareli marka nedeniyle SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca 6, 12 ve 17. sınıf mallar yönünden kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazlarının da dava konusu YİDK kararı ile reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin 1985 yılından beri "Toksan" markası ile faaliyet gösterdiğini, redde mesnet marka sahibi dava dışı Şirketin 23/12/2013 tarihinde ticaret sicilinden silindiğini, redde mesnet markanın anılan tarihten bu yana kullanılmadığını,

ayrıca redde mesnet markanın hükümsüzlüğü istemiyle Bursa 3. Asliye hukuk Mahkemesi'nin 2019/262 esasında kayıtlı davayı açtıklarını, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin "Toksan" ibareli başka bir marka başvurusunun yine 2001/17431 sayılı marka nedeniyle SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca reddi kararının iptali istemiyle açtıkları davanın kabulüne karar verildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve başvurunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 2018/93674 sayılı başvuru ile redde mesnet marka işaretlerinin SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunduğunu, başvuru kapsamından çıkarılan mallar ile redde mesnet marka kapsamında yer alan malların aynı/aynı tür olduğu, dava konusu YİDK kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik olmadığı, dolayısıyla dava konusu YİDK kararının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun ’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası (ç) bendi

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.