Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/498 K.2023/3938

Taraflar arasındaki tecavüzün tespiti, önlenmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin yolcu koltuğu endüstriyel tasarımlarını 2009/6301 sayı ile adına tescil ettirdiğini, ayrıca 2010/05039 sayı ile tescil başvurusu yaptığını, davalının ise 2010 yılı Aralık ayından itibaren müvekkiline ait koltukları "Smartline 3070" adıyla taklit ederek üretmeye başladığını, müvekkilinin müşterisi Temsa Global A.Ş'nin siparişlerini davalı şirkete verdiğini, böylece müvekkilinin zarara ve kazanç yoksunluğuna maruz kaldığını ileri sürerek müvekkilinin endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün tespitini, men'ini, yoksun kalınan kazanca ilişkin şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsilini, kararın ilanını talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 24.630,20 TL'ye çıkarmış ve alacağa avans faizi uygulanmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu yolcu koltuğunun uzun yıllardır müvekkili tarafından üretildiğini, davacının tescilini sağladığı tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığını, 2010/05039 sayılı tasarımın henüz başvuru aşamasında bulunduğunu, başvuruya itiraz edildiğini, 2009/6301 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü için ise dava açıldığını, ıslah dilekçesinde ileri sürülen talebin ve dava dilekçesi ile istenmeyip sonradan istenen faiz talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işbu davaya konu edilen ihlalin 23.03.2011 tarihi itibariyle sona erdiği, ıslahla arttırılan tutar için talebin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle endüstriyel tasarıma tecavüzün tespit ve men'i davasında, davanın kabulüne, davacı adına müseccel 2009/06301 nolu tekli endüstriyel tasarım ve 2010/05039 nolu tekli endüstriyel tasarımlarına davalının tecavüzünün tespitine, tecavüzün durdurulmasına, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 23.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 21.11.2022 tarih, 2022/1687 E. ve 2022/8133 K. sayılı kararıyla bozmaya uyularak verilen mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin tasarımları ile davacı tasarımına tecavüz yaratmadığını, davacının maddi ve manevi zararı bulunmadığını, davayı açmakta hukuki yararı olmadığını, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, endüstriyel tasarım tescilinden kaynaklanan haklara tecavüzün varlığı ve tazminat miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2.554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 49 uncu, 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 59 uncu maddesi.

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,