Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/5595 K.2024/7119

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında düzenlenen 10.09.2018 tarihli protokole dayalı olarak gerçekleştirilen makine satımı nedeni ile 17.10.2018 tarihli ve 4.720.000 TL bedelli faturanın düzenlenip, malzemelerin davalı şirkete teslim edildiğini, davalının 22.10.2018 tarihinde 5 adet batil makinesi ile 1 adet enjeksiyon makinesinin iadesine ilişkin 637.200,00 TL bedelli, 01.11.2018 tarihinde ise 1 adet batil makinesinin iadesine dair 90.000,00 TL bedelli fatura kestiğini, ancak taraflar arasında bu yönde yapılmış bir anlaşmanın bulunmadığını, protokol konusu malların ayrı ayrı iadesinin mümkün olmadığını ileri sürerek,

şimdilik bakiye 100.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 02.07.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini artırarak 690.569,75 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket ile imzalanan 10.09.2018 tarihli protokol uyarınca malların tesliminin yapıldığını, sonrasında bir kısım malların devrinden vazgeçildiğini ve bu doğrultuda davacı tarafa 22.10.2018 tarihinde 637.200,00 TL tutarlı iade faturasının kesildiğini, davacı yanla yapılan görüşmeler sonucunda bir kısım makinelerin alımından vazgeçilmesi hususundaki anlaşma doğrultusunda, önce kabul edilmeyen faturanın yerine 24.10.2018 ve 01.11.2018 tarihli iade faturalarının kesildiğini,

10.09.2018 tarihli protokole konu malların bir kısmının iadesi konusunda anlaşma sağlanmış olmasına karşın davacı tarafın sağlanan bu mutabakattan yaklaşık 9 ay sonra keşide ettiği ihtarname ile kısmi iade yapılamayacağından bahisle sözleşmeden kaynaklı 743.000,00 TL'nin ödenmesinin talep edildiğini, ancak davacının varılan mutabakata rağmen iadeye konu malları teslim almadığını, davacının müvekkilinin iade faturalarını kabul ederek kayıtlarına işlediğini, bu nedenle davacının protokolden kaynaklanan bedel talep etmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, hükme esas alınan 05.06.2020 tarihli bilirkişi ek raporuna göre, davalı yanca davacı adına düzenlenen son iade faturalarının davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, davacı tarafından davalı adına keşide edilen ileri tarihli her biri 100.000,00 TL bedelli çeklerin karşılıksız kalması ile davacının cari hesap borcuna ilave edildiği, ancak karşılıksız kalan işbu 400.000,00 TL tutarındaki çeklerin davacı ticari defterlerinde karşılıksız sonrası kayda alınmadığından,

taraflar arasında 400.000,00 TL tutarında farklılık oluştuğu, davacı kayıtlarında tespit edilen 347.169.25 TL alacaklı halinin, karşılıksız kalan 400.000,00 TL'nin dikkate alınması durumunda bu kez davalı şirkete 52.830.75 TL borçlu kaldığı, iade faturalarının davacı defterlerinde kayıtlı olduğunun birlikte değerlendirilmesi sonucunda, davacının davalıdan herhangi bir alacağının kalmayacağı, aksine davalıya 52.830,75 TL borçlu bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, taraflar arasında akdedilmiş olan protokol doğrultusunda davalıya satışı yapılan makinelerin bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.