Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/5919 K.2023/6447

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince verilen ara karar ile ihtiyati tedbire itirazın reddine karar verilmiştir.

Ara kararın karşı taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı karşı taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, verilen kararın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olduğu, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar karşı taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati tedbir ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin 11.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, geçici hukuki korumalara ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olup, aynı kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.