Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/5947 K.2024/7392

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait “...” markasının maruf ve meşhur bir marka olduğunu, davalı şirketin 2019/07572 sayılı “...” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının reddedildiğini, 2020-M-91 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının hukuka aykırı olduğunu, “cin” ibareli seri marka ve tasarımları olduğunu, yurt dışında da bu ibareyi çok sayıda ülkede 30. sınıf kapsamında tescil ettirmek suretiyle tanınmışlık kazandırdıklarını, bu tanınmışlıklarını T03140 numarası ile TÜRKPATENT nezdinde kaydettirdiklerini, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, emtia sınıflarının aynı olduğunu,

dava konusu başvurunun tanınmış markalarından haberdar olmadan yapılmış olmasının mümkün olmadığını, bu durumun kötü niyet göstergesi olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının 29, 30, 35 (35-29, 30, 32) sınıflar yönünden iptali ile markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olmadığını, karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığını, tanınmışlık koşullarının da oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; “...” ibaresinin davalı şirket sahiplerinin eski soy ismi olduğunu, müvekkilinin 1985 yılından beri "... Baharat"ı ticaret unvanı olarak kullandığını ve baharatlarını ... etiketi ile piyasaya sunduklarını, “...” ve “cin” ibareli markaların görsel ve anlamsal olarak farklı olduğunu, bu sebeple açılan davanın kötü niyetli olduğunu, “...” kelimesinin bir çeşit mantar anlamına geldiğini, TÜRKPATENT kayıtlarında 29 ve 30. sınıflarda farklı kişilere kayıtlı birçok marka tescili bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalar arasında çifte benzerlik şartı oluşmadığı, karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığı, davacının tanınmışlık sebebi ile ret taleplerinin yerinde olmadığı, davalının kötü niyetli olmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.