Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/6019 K.2024/7533

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/30562 numaralı 12 ve 13. sınıf için “...” ibareli marka başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığınca 13. sınıf yönünden kısmen reddedildiğini, kısmen ret kararına, müvekkilinin itirazının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, davalı şirketin gerekçe gösterdiği markanın dahil olduğu sınıf ile müvekkili şirketin marka sınıfları dikkate alındığında ürünlerin tüketici kitlesinin uzman kişiler olduğunu, “...” kelimesinin ayırt edici gücü zayıf bir ibare olduğunu,

müvekkilinin marka başvurusunda kısmi redde gerekçe olarak gösterilen markaya kıyasla ayırt edilmesini sağlayacak düzeyde ve yeterlilikte farklılık oluştuğunu, ilgili alıcılar nezdinde ayırt edilebilecek düzeyde farklı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile 2019/30562 başvuru nolu “...” ibareli markanın tescil talebindeki tüm sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının "..." ibareli başvuru ile davalı firmanın "..." ibareli markası arasında, ... ibaresi ortak olarak yer alsa da markanın bütünselliği açısından biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibarıyla görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davalı şirketin markasındaki "..." ibaresinin ayırt ediciliği zayıf bir ibare olduğu,

davacının markasındaki asli ayırt ediciliği yüksek olan savunma sanayinde yaygın bilinirliği olan ROKETSAN ibaresinin refleks olarak tüketici zihninde "..." ibareli başvuru markasının davalı şirketin markasından ayrı bir marka olduğu izlenimini vereceği, taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki karıştırılma ihtimali koşulunun oluşmadığı, aksi yöndeki bilirkişi görüşüne iştirak edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının başvurusu "..." şeklinde olup, başvuru konusu ibarede karşılaştırmada esas alınacak ibarenin "..." olduğu, ROKETSAN ibaresinin çatı marka olması nedeniyle iltibas karşılaştırmasında dikkate alınamayacağı, davalı şirketin markasının "..." ibaresinden oluştuğu, bu itibarla taraf markalarında karşılaştırılacak ibarelerin aynı olduğu, "..." ibaresinin başvuru kapsamından çıkarılan dava konusu 13. sınıf emtia için zayıf bir ibare olarak da nitelendirilemeyeceği, bu nedenle de tarafların markalarının görsel, anlamsal ve işitsel olarak benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.