KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2023/6215 E., 2024/825 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/264 Esas, 2021/718 Karar
- Hüküm
- Davanın kabulü, ... yönünden husumet
Karar Metni
747 kelime·4 dk okuma·12 bölüm
yokluğundan ret
KARAR DÜZELTME İSTEYEN
Davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekili
Taraflar arasındaki poliçe prim ödemelerinin iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili ve davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
Davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin 2004 ve 2005 yıllarında mevcut mevduatını değerlendirmek amacıyla Vakıf Emeklilik A.Ş. Antalya Acentesi olan davalı ...
Sigorta Aracılık Hizmetleri ile görüştüğünü, akabinde de yetkili acentenin kendisi için tek primli hep yatırım sigortasının uygun olduğunu söylemesi ve çeşitli garantiler vermesi üzerine müvekkilini ikna ettiğini, varılan mutabakatın ardından müvekkilinin 5 ayrı tarihte toplam 61.800,00 USD ve 98.945,00 EURO'yu davalı acente aracılığıyla diğer davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. uhdesine geçirdiğini,
yapılan ödemelere ilişkin 3 ayrı poliçenin düzenlenmesine rağmen iki ayrı ödemeye dair poliçelerin ise (27.415,00 EURO ve 20.030,00 EURO'luk) düzenlenip gönderilmediğini ileri sürerek prim ödemeleri yapılan sigorta sözleşmelerinin kurulduğunun tespiti ile ödeme tarihlerinden itibaren Vakıf Emeklilik kayıtlarına tesciline, bu istem kabul görmez ise müvekkilince 03.06.2005 tarihinde yapılan 27.415,00 EURO ve 15.07.2005 tarihinde yapılan 20.030,00 EURO olmak üzere toplam 47.445,00 EURO'nun ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizleriyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekili, diğer davalı acentenin sözleşme yapma ve prim tahsil etme yetkisinin bulunmadığını, davacının iddia ettiği üzere A tipi acente de olmadığını, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen ödemelerin müvekkili şirketi bağlaması ve sigorta primi olarak kabul edilmesinin de olanaklı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
2.Davalı ... (... Sigorta Aracılık Hizmetleri), ... Sigorta'nın şahıs firması olduğunu tüzel kişiliği bulunmadığını, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, esasa ilişkin olarak da; davacının iddialarının asılsız olduğunu davacının başvuru formundaki bedelleri ödediğini ispat etmesi gerektiğini, zira başvuru formunun makbuz niteliğinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı acente arasında sigortacı-sigortalı ilişkisi dışında nakit akışını gerektirecek bir ilişkinin bulunduğu, dosyaya sunulan tediye makbuzlarının aynı zamanda davacı tarafından borçlu ... aleyhine 08.01.2007 vade tarihli 180.000,00 TL bedelli bono alacağının tahsili için başlatılan icra takibinde dosya borcunun ödendiğine ilişkin icra mahkemesine verdiği şikayet dilekçesinde de ileri sürüldüğü, tediye makbuzlarındaki ödemelerin dava konusu başvuru formlarına ilişkin olarak yapıldığı hususunda ispat yükünün davalı tarafta olduğu, ancak tediye makbuzlarında buna ilişkin bir açıklamanın bulunmadığı davalının ödeme savunmasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuran
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Yargıtay Kararı
Dairenin 02.05.2023 tarihli ve 2021/8922 E. 2023/2597 k. sayılı kararıyla, mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.
V. KARAR DÜZELTME
A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran
Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
B. Karar Düzeltme Sebepleri
Davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekili; öncelikle davacının yaptığı prim ödemelerini ispat etmesi gerektiğini, acentenin pirim tahsiline yetkili olmadığını, tediye makbuzlarının ödemeye ilişkin yeterli delil olduğunu, davacı ile davalı ... arasında başka ticari ilişkiler bulunduğunu, müvekkilinin sorumlu olmayacağını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacı tarafından davalı sigorta şirketi acentesine yapılan beş ayrı ödemeden üçüne sigorta poliçesi tanzim edilerek gönderildiği buna karşın 03.06.2005 ve 15.07.2005 tarihlerinde yapılan iki ayrı ödemeye ilişkin sigorta poliçesi tanzim edilerek gönderilmediği iddiasına dayalı sigorta sözleşmelerinin kurulduğunun tespiti ile davalı sigorta şirketi kayıtlarına tesciline bu istemin kabul edilmemesi halinde ise söz konusu poliçeler için yapıldığı iddia edilen ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu madde 1294 ve devamı.
3. Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Davalı Vakıf Emeklilik A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,
Aşağıda yazılı 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2023/6215, K. 2024/825, 7 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama