Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/638 K.2023/1063

Taraflar arasındaki ihya davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Anadolu Sofrası Gıda Ürün. San. Tic. Ltd. Şti'nin de taraf olduğu Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/580 E. sayılı dosyasında görülen alacak (rücu) davasında, şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun)'nun geçici 7 nci maddesi uyarınca ticaret sicilinden resen terkin edildiğinin öğrenildiğini, mahkemece şirketin ihyası davası açılması için taraflarına yetki verildiğini iddia ederek Anadolu Sofrası Gıda Ürün. San. Tic. Ltd. Şti'nin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Sicil Müdürlüğü cevap dilekçesinde; davanın yasal süresi içerisinde açılmadığını, zamanaşımı ve derdestlik itirazlarının bulunduğunu, Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesine ait 2019/318 E. sayılı dava dosyasında aynı konuda dava açılmış bulunduğunu, 6102 sayılı Kanunun geçici 7 nci maddesine dayanarak müdürlükçe yapılan terkin işlemlerinin usulüne uygun olduğunu, şirketin davalarının, alacak ve borçlarının bilinmesinin mümkün olmadığından iş bu davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini, tescile dair verilen kararlara karşı açılan davalarda Ticaret Sicil Müdürlüğünün yasadan doğan zorunlu hasım durumunda bulunduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihyanın koşullarının oluştuğu, davalı ... Sicil Müdürlüğü'nün terkinden önceki ihtar ve ilan prosedürünü usul ve yasa hükümlerine aykırı olarak gerçekleştirdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/580 E. sayılı dava dosyası ve işlemleriyle sınırlı olmak üzere Anadolu Sofrası Gıda Ürün. San. Tic. Ltd. Şti'nin ihyasına, davalının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasına, ihyası istenen şirket hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak 5 yıllık sürenin geçirilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, aksi kanaatteyse şirketin 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesi uyarınca ek tasfiyesine karar verilmesi, 547 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca tasfiye memuru atanması ve Ticaret Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan aleyhe vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini bildirerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar ihyası istenen şirketin 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi uyarınca 23.01.2014 tarihinde ticaret sicilinden re'sen terkin edildiği ve dava tarihinde faal olmadığı anlaşılmakta ise de, Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/308 E. 2019/806 K. sayılı kararıyla Anadolu Sofrası Gıda Ürün. San. Tic. Ltd.

Şti'nin ihyasına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği ve ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği, ihyanın anılan dosyaya münhasır olmadığı, dolayısıyla ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 17.09.2020 tarihinde ihyası istenen Anadolu Sofrası Gıda Ürün. San. Tic. Ltd. Şti'nin faal olduğu, bu durumda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun)'nun 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca davalı ...

Sicil Müdürlüğüne karşı açılan davada davacının hukuki yararı bulunmadığından davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 08.04.2019 tarih ve 2019/925 E. 2019/2734 K. sayılı emsal içtihatı), ancak dava tarihinde şirket hakkında verilen ihya kararı henüz kesinleşmediğinden, davacının işbu davayı açmakta kusuru bulunmadığı ve ilk derece mahkemesince de kabul edildiği üzere terkinin ihtar ve ilan prosedürüne uyulmadan usulsüz olarak gerçekleştirildiği gözetilerek davalı ...

Sicil Müdürlüğünün vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinden, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sicilden kaydı silinen ... hakkında açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine, davalı ...

Sicil Müdürlüğü hakkında açılan davanın 6100 sayılı Kanun'un 114 ve 115 maddesinin ikinci fıkrası gereğince hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı sicil müdürlüğü temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak yargılama masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı sicil müdürlüğü temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu şirketin 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi kapsamında usulüne uygun olarak terkin işlemlerinin yerine getirildiğini, 2 ay içinde bildirimde bulunmadığı taktirde münfesih sayılacağı ilanen bildirilen şirketin, süresi içinde başvuruda bulunmadığından 28.01.2014 tarih ve 8495 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde (TTSG) yapılan ilan ile sicilden re'sen terkin edildiğini, sonuç olarak terkin işlemi mevzuata uygun olarak gerçekleştirildiğinden kurumun herhangi bir kusuru bulunmadığını,

dava konusu şirketin ihyası için açılan davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21.Hukuk Dairesinin anılan şirketin ihyasına ilişkin 21.10.2020 tarih, 2020/1087 E. ve 2020/1049 K. sayılı kararının Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.03.2022 tarih, 2021/64 E. ve 2022/2232 K. sayılı ilamı ile onandığını ve tescilin 10.06.2022 tarihli ve 10596 sayılı TTSG'de ilan edildiğini, dolayısıyla zaten aktif olan şirket hakkında ihya kararı verilemeyeceğini, mevcut hali ile şirketin hem taraf hem de dava ehliyetine sahip olduğunu,

şirketin terkin tarihinde alacak borç durumunun ya da hakkında dava olup olmadığının bilinemeyeceğinden işbu davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini, 23.01.2014 terkin tarihinden itibaren 23.01.2019 tarihi itibariyle dava tarihi de 14.11.2019 olduğundan dava açılması için gereken yasal 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğu, davalı kurum yasal hasım olduğundan ve kusuru bulunmadığından aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, limited şirketin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekili ve davalı sicil müdürlüğünün temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,