Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/6579 K.2024/7832

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/59053 sayılı ve "...

Security Made Simple" ibareli marka başvurusunun davalının itirazı üzerine, 2016/26384 sayılı ve "... + şekil" ibareli marka gerekçe gösterilerek davalı TÜRKPATENT Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 35. ve 41. sınıfta yer alan bir kısım hizmetler yönünden kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedilmiş olduğunu, oysa müvekkilinin bilgisayar sektörüne dair mal ve hizmetler üzerinde, itiraza mesnet "..." marka tescilinden önceki tarihli, 2009/64364 sayılı "..." ibareli markasının ve dolayısıyla öncelik hakkının bulunduğunu,

ayrıca müvekkili tarafından "..." markası aleyhine açılan ve Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/273 E. sayılı dosyasında verilen 2019/87 sayılı karar ile davalı şirketin itiraza gerekçe 2016/26384 sayılı markanın bilgisayara dair hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne karar verildiğini, taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunmadığını, "..." markasının kendi sektöründe ayırt edicilik kazandığını, ayrıca "..." ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanında da yer aldığı için koruma altında olması gerektiğini ileri sürerek,

YİDK’nın 2019-M-4046 sayılı kararının iptaline ve başvuru markasının, YİDK kararı ile çıkarılan mal ve hizmetler de dahil, tüm mal ve hizmetler için tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, başvuru markası ile müvekkiline ait tescilli markanın kapsadığı sınıflar arasında 35. ve 41. sınıf hizmetler bakımından ayniyet bulunduğunu, markaların esas unsurlarının "..." ibaresi olduğunu, bu nedenle markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davacının dava konusu ibareye ayırt edicilik katmadığını, taraflar arasında görülen kesinleşmiş bir dava bulunmadığını, davalarda alınan bilirkişi raporlarının müvekkilinin lehine olduğunu, davacının eskiye dayalı kullanımı ve kazanılmış hakkının bulunmadığının ortaya konulduğunu, karşı tarafın ticaret unvanının Türkiye'de tescilli olmadığını, tanınmışlık iddiasının somut delile dayanmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, her iki markada yanılgı yaşanılmayacağı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nazarında taraf markaları arasında işletmesel bağ olduğu ya da idari ve ekonomik anlamda birbirine bağlı işletmelere ait markalar algısı oluşmayacağı, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesindeki iltibas-benzerlik-karıştırılma ihtimali koşulunun oluşmadığı,

davacı tarafın başvuru ibaresi üzerinde önceye dayalı hak ve müktesep hak iddiaları kanıtlanmasa da (diğer yönden yukarıdaki hükümlerden de anlaşılacağı üzere SMK'nın 6/3. maddesi anlamında hak iddiasının kendi başvurusunun tescilini de sağlamayıp başkasının başvurusuna engel oluşturabileceğinin de dikkate alınmasının gerektiği) oluşan sonuca etkili de olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf markaları arasında yalnızca bilirkişi raporunda benzer bulunan hizmetler yönünden SMK'nın 6/1. maddesi koşullarının oluşması sebebiyle, davanın 35. Sınıfta "wholesale or retail services connected with the resale and distribution of computer hardware and computer software;" ve "wholesale services through direct solicitation by distributors directed to end-users featuring computer hardwate and computer software." hizmetleri yönünden kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde tümden kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde,

yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi,

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.