Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/6674 K.2024/7723

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "GO" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin 2017/102244 sayılı ve “GGO” ibareli marka başvurusuna, anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, başvurunun kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markaları arasında başvuru kapsamındaki 43. sınıftaki ''hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri'' hizmetleri dışında kalan tüm hizmetler yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas koşullarının oluştuğu, kötü niyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu YİDK kararının 43. sınıftaki ''hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri'' hizmetleri dışında kalan tüm hizmetler (35,36,37,41,43. Sınıf ) yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvuru "GGO" ibaresinden, davacının itirazına mesnet markalarının asli unsurlarının da "GO" ibaresinden oluştuğu, taraf markalarında "GO" ibaresi ortak olarak yer almakta olup, esasen taraflar arasındaki uyuşmazlığın buradan kaynaklandığı, ilk derece mahkemesince "GO" ibaresinin taraf markalarında yer almasının iltibasa neden olacağı kabul edilmişse de Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2021/4261-2022/8240 E/K sayılı ilamında Türkçe’de “gitmek” anlamına gelen "GO" ibaresinin zayıf bir marka olduğunun kabul edildiği,

"GGO" dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet "GO" asıl unsurlu marka işaretleri arasında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira markalarda yer alan "GO" ibaresinin ayırt ediciliği düşük olduğu, dava konusu başvurunun sadece bu ibareden oluşmayıp bir bütün halinde, "GGO" ibaresinden oluştuğu, başvuruda farklı olara yer alan "G" harfinin dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağladığı, öte yandan davacı markalarının yazıldığı gibi okunduğu,

davalı başvurusunun ise "GeGeO” şeklinde okunduğu gözetildiğinde markalar arasında baskın bir işitsel farklılık da bulunduğu, dava konusu YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara 4. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 09.11.2020 gün ve 2019/66 E.-2020/376 K.ayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.