Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/705 K.2023/4505

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 01.12.2008 tarihli bayilik sözleşmesi imzalandığını ayrıca akaryakıt istasyonunun bulunduğu taşınmaz üzerinde müvekkili lehine 14 yıl süreli kira sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin bayilik sözleşmesinin kendisine yüklediği borçları yerine getirdiğini, bayilik sözleşmesinin 18.09.2010 tarihinde son bulduğunu belirterek davalı bayiye yapılan 912.785,00 TL işletme yatırım bedeli ile ariyet olarak verilen kurumsal kimlik giydirme ekipmanlarının iadesine aksi halde bedelinin teslim tarihinden itibaren işlemiş faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yatırımların taşınmazın mütemmim cüzü haline geldiğini, dolayısıyla iadesinin istenemeyeceğini, sözleşmenin Rekabet Kurulu kararı nedeniyle sona ermesinin mücbir sebep teşkil ettiğini, bu nedenle verilen destek bedelinin talep edilmesinin herhangi bir hukuki dayanağının bulunmadığını, diğer yandan dava konusu ekipman ve malzemelerin müvekkili şirkete teslim edildiğine ilişkin herhangi bir teslim tutanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanmış sözleşme kapsamında, 14 yıl süreli bayilik ilişkisinin Rekabet Kurumu kararları sonrası süresinden önce 18.09.2010 tarihinde sonlandırıldığı, bayilik ilişkisinin süresinden önce sonlandırılması nedeniyle kullanılmayan süre karşılık gelen işletme yatırım destek bedelinin iadesinin gerektiği, bayilik ilişkisinin süresinden önce sonlandırılması nedeniyle davacının talep edebileceği işletme yatırım bedelinin 651.678,49 TL,

davalı bayi tarafından davacıya teslim edilmeyen ve yapılan keşifte yerinde olmadıkları anlaşılan eksik ariyetlere ilişkin kurumsal kimlik giydirme ekipman bedelinin davacı tarafın ibraz ettiği belgelere göre bilirkişilerce tespit edilen 9.971,00 TL olmak üzere davacının davalıdan toplam 661.649,49 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile toplam 661.649,49 TL'nin dava tarihi olan 11.04.2011 tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 25.10.2022 tarih, ve 2021/1654 E., ve 2022/7399 K. sayılı kararıyla, davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilmiş, işletme yatırım destek bedel tutarı olan 651.678,49 TL’nin iade edileceğine dair taraflar arasında akdedilmiş 01.12.2008 tarihli sözleşme içeriğinde yer alan bir hüküm bulunmadığı, bu istemle ilgili talebin reddine karar verilmesi gerektiği, davacının talebinde türünü belirtmeksizin sadece faiz isteminde bulunduğu durumda karar altına alınan ariyet bedeli yönünden kanuni faiz ile tahsili yönünde hüküm kurulması gerekirken avans faizi ile birlikte karar altına alınmasının da doğru görülmediği gerekçesiyle karar bozulmuş, davacının işletme bedelinin faizine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; dikey ilişkinin 01.05.2019 tarihinde son bulacağının kararlaştırıldığını, 14 yıl için 700.000,00 USD işletme yatırım desteğinin davalıya ödendiğini, bu husustaki dekontun dosyaya sunulduğunu, Rekabet Kurulu tebliğinden sonra taraflar arasındaki dikey ilişkinin 18.09.2010 tarihinde son bulması hususunda tarafların anlaştığını, dikey ilişkinin kullanılmayan süresine karşılık gelen tutarın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesinin gerektiğini, bunun için sözleşmede iadeye ilişkin bir hüküm bulunmasının şart olmadığını ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri. 3. Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,