Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/711 K.2023/5523

A.Sanık ...'ın Temyiz İstemine Yönelik Olarak

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın 03.....2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 27.03.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

A.Sanık ... Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik Olarak İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2017 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarihli kararıyla sanık ...'in kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan mağdur sayısında 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, sanık ...'ın beraatine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.03.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan mağdurlar vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ... ve sanık ... müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 13 ... 15 gün yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz itirazı bir nedene dayanmamaktadır. 2. Sanık ... müdafinin temyiz itirazı, sanığın olayla ilgisinin olmadığına, mağdurlarla sanık arasında husumet olduğuna, sanığın suç kastı olmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına vs. yöneliktir. 3. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazı, üst sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihi itibariyle 15 aşından küçük olan katılan mağdurların evden ayrıldıkları ve sanıkların birlikte yaşadığı evde yaklaşık 2 gün boyunca kaldıkları iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in 15 yaşından küçük olan mağdurları yanında tutarak üzerine atılı suçu işlediğinin kabul edilerek mahkumiyetine, sanık ...'ın ise aynı evde misafir olarak bulunması nedeniyle suç kastı olmadığından beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi tarafından sanık ... hakkında kurulan hükümde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinden ve sanık ...'ın ise üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği belirlenerek bu hükümlerin ortadan kaldırılmasına ve yeni hükümler kurulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'ın Temyiz İstemine Yönelik Olarak

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar

sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın 03.....2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 27.03.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Müdafii ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

1.Suç tarihi itibariyle henüz onbeş yaşını tamamlamamış rızası hukuken geçerli sayılmayan katılan mağdurların evden kaçmaya karar verdikleri, soruşturma aşamasında alınan ifadelere göre birlikte yaşayan sanıkların evine gittikleri, burada 2 gün boyunca kaldıkları, sanıkların katılan mağdurların yanlarında kaldığının başkaları tarafından öğrenildiğini duymaları üzerine katılan mağdurları otobüs ile ... iline gönderdikleri anlaşılmıştır.

2. Sanıkların alınan savunmalarında yaşı küçük katılan mağdurlar ... ve ...'nın 2 gün boyunca evlerinde kaldıklarını ikrar ettikleri belirlenmiştir.

3.Katılan mağdur ifadeleri, sanıkların ikrarları ve tüm dava dosyası kapsamından, sanıkların suç tarihinde henüz onbeş yaşını tamamlamamış olması nedeniyle rızası hukuken geçerli sayılmayan mağdurları yaklaşık 2 gün boyunca yanlarında tutmak suretiyle, mağdur sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) ve (f) bendi gereğince ve mağdur sayısınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, cezalarında zincirleme suç hükümlerine göre artırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemine Yönelik Olarak

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın 03.....2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 27.03.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,