Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/815 K.2024/4386

Taraflar arasındaki ayıplı malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi veya bedelin iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan 29.09.2016 tarihinde ...Volkswagen marka araç satın aldığını, debriyaj takılması nedeniyle aracın 3 kez servise götürüldüğünü, garanti kapsamında parçaların değiştirildiğini, ancak sorunun giderilmediğini, delil tespiti ile yapılan inceleme sonucu aracın ayıplı olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, aracın ayıpsız misli ile değişimi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; delil tespitinin yokluklarında yapıldığını, aracın ayıplı olmadığını, arızanın kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuyla araçta üretim hatası olmadığı, arızaların kullanıcı kaynaklı olduğunun tespit edildiği, garanti süresi içinde arızanın giderildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; aracın 3000 km debriyajda takılma şeklinde arıza yaptığını, arızanın ikinci kez tekrar ettiğini, bu kez ücretsiz değiştirildiğini, araç üzerinde yeterince inceleme yapılmadığını, araç parçalarının sökülmediğini, bilirkişi raporunun çelişkilerle dolu olduğunu, debriyaj elemanlarının 100.000 km'lik bir kullanma ömrü olduğunun söylendiğini, bu dönemde 2 kez komple değiştiğini, üçüncü kez arızalandığını, bu nedenle üretim hatası olmadığı sonucuna varılamayacağını, ilk debriyaj arızasının 3.269 km'de olduğunu, bu husunun iş emri ile ortada olduğunu, aynı arızayı 91.072 km'de yinelediğini,

100.000 km için iki kez değiştiğini, Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2018/190 D.

İş sayılı dosyasından alınan bilirkişi raporunda araçtaki arızanın gizli ayıp teşkil ettiği, debriyaj sorunu ile ilgili arızanın garanti kapsamında yapılan onarıma rağmen çözülemediği, arızanın aralıklı olarak tekrarlandığının tespit edildiğini, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunduğu, davaya konu aracın üretim veya tasarım hatası nedeniyle ayıplı olmadığının anlaşıldığı, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ayıplı aracın ayıpsız misliyle değişimi veya bedelin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 219 uncu ve 227 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,