Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/927 K.2023/4212

Taraflar arasındaki munzam zarar davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, taraflar arasında bedeli peşin ödenmek üzere demir satım sözleşmesi imzalandığını; ancak ödemelerin zamanında yapılmaması ve demir fiyatlarında meydana gelen artış nedeniyle müvekkilinin munzam zararının oluştuğunu, oluşan zararın ödenen temerrüt faizi ile karşılanmadığını ileri sürerek şimdilik 15.000,00 TL munzam zarar alacağının avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 66.500,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının munzam zarar ile ilgili iddialarını somut delillerle ispatlaması gerektiğini, salt demir fiyatlarının artışının munzam zararı oluşturmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 06.06.2014 tarihli ve 2013/147E., 2014/330K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 24.10.2016 tarihli ve 2016/5099 E., 2016/13893 K. sayılı kararıyla 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 122 nci maddesi uyarınca munzam zarar talep eden alacaklının uğradığı zararı kanıtlamak ile yükümlü olduğu, Mahkemece munzam zararın varlığının nasıl oluştuğu hususunda, davacının sunduğu deliller üzerinde konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yapılarak deliller tam olarak toplanıp hep birlikte değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının satım bedelini ödemede gecikmesi nedeniyle kararlaştırılan gecikme cezasını ödediği, gecikme faizini aşan zararın alacaklı tarafından somut deliller ile ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 19.09.2022 tarihli ve 2021/4216 E., 2022/6033 K. sayılı kararıyla işbu davada borçlunun temerrüdü oluştuğunun ispatlanamamış olmasına, dolayısıyla 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 105 inci ve devamı maddesindeki koşulların somut uyuşmazlıkta bulunmamasına göre kararın onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemenin kararının Anayasa Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli ve 2014/2267 başvuru numaralı kararına ve bu karardan sonra değişen Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu, zararın somut delillerle ispatlandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, munzam zarar istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 818 sayılı Kanun'un 105 inci maddesi

3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,