Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/931 K.2023/5657

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ....07.2022 tarihli ve 2020/529 Esas, 2021/2721 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2. ... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan, hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

3. ... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli sanığın temyiz etmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin ....07.2022 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “Temyiz edilemeyecek bir hüküm niteliğinde bulunduğundan reddine” karar verilmiş ve bu karar da sanık tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR