Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1089 K.2024/9441

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişi tarafından 2015/52574 sayılı "K 2000 Özel Kızıltepe Kültür 2000 Temel Lisesi" ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkillerinin "KÜLTÜR" ve "KÜLTÜR 2000" tarihli markalarına dayalı olarak bu başvuruya yaptıkları itirazların davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa müvekkillerine ait markalar ile dava konusu başvuru arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik olduğunu, müvekkillerinin anılan markalarını "kültür 2000" şeklinde kullandıklarını, müvekkillerinin "kültür" ibaresini maruf hale getirdiklerini,

1930’lu yıllardan bu yana eğitim ve öğretim ile uğraşan müvekkillerinin 1997 yılında da üniversite kurulumunu tamamladığını, müvekkillerinin anılan markalar üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, davalının kötü niyetli olarak hareket ettiğini ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 23.06.2017 tarih 2017-M-5145 sayılı kararının iptaline ve davalı adına başvurusu yapılan markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 2015/52574 sayılı "Özel Kızıltepe Kültür 2000 Temel Lisesi” şeklindeki başvuru ile davacıların "KÜLTÜR" ibareli markaları arasında, ilgili tüketici kitlesi daha nitelikli bir kitle olsa dahi sahip olunan işitsel ve kavramsal benzerlikler, davacılar markalarının yıllara sair tescil ve kullanımları neticesinde sahip olduğu ayırt edicilik düzeyi ve yine davacıların tescilli markalarını "KÜLTÜR2000" şeklindeki kullanımları da gözetildiğinde iltibasa neden olabilecek derecede benzerlik bulunduğu,

aynı KHK'nın 8/4 maddesinin somut uyuşmazlık kapsamında uygulama alanı bulmadığı gerekçesiyle YİDK iptal talebi yönüden davanın kabulü ile YİDK'nin 23.06.2017 tarih 2017-M-5145 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlükle ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakknında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8. maddesi

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.