Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/119 K.2024/8716

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2018/106270 sayılı “Ta. Da. Tam ...

Fit” ibareli marka başvurusuna müvekkilinin “...” ve “Fit” unsurlu markalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı Kurumun Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, davacının YİDK’na itirazının da kabul görmediğini, Kurumun müvekkilinin “...” ibaresini içeren markalarını hiç değerlendirmediğini, oysa bu ibareyi taşıyan bir çok markanın davacı adına tescilli olduğunu, davalı şirketin çatı markası “Ta.

Da!” ibaresinin ve “Tam” sıfatının dikkate alınamayacağını, emtiaların birebir aynılık içerdiğini, davalı şirketin başvuruyu kötü niyetle gerçekleştirdiğini, adına tescilli “Ta. Da. Tam ...” ibareli markanın hükümsüzlüğü için açılan Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2019/225 E. sayılı dosyanın derdest olduğunu ileri sürerek YİDK’nun 2019-M-6595 sayılı kararının iptalini, 2018/106270 sayılı “Ta. Da. Tam ...

Fit” ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; başvuru markasının yeşilin farklı tonlarında kaleme alındığını, stilize bir yazı karakteri içerdiğini, ünlem işaretlerine ve özgün insan figürüne yer verildiğini, “Tam ... Fit” ibaresinin gerçek ve tasviri anlamda kullanıldığını, davacı markasında yer almayan unsurların esas unsur olarak yer aldığını, ortalama tüketicinin işareti davacı markalarıyla karıştırmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Gıda ve Savunma San. Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının “...” ve “Fit” ibareli markaları ile müvekkilinin başvurusuna konu “Ta! Da! Tam ... Fit” markası arasında marka bütünlüğü açısından benzerlik bulunmadığını, başvuruda yazı tipleri ve “İ” harfinin tasarımının farklılık taşıdığını, “...” ve “Fit” ibarelerinin gıda ürünleri yönünden ayırt ediciliğinin düşük olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının benzer görülmediği, kötü niyet iddialarının ispatlanamadığı, davalı şirketin 2018/106270 sayılı başvuru markası ile davacının dayanak markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas ihtimalinin bulunmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruda “Fit” ibaresinin başvuruda yer verilen diğer ibarelerden farklı renkte ve daha büyük biçimde ayrı olarak yazıldığından, başvurunun asli unsurunu oluşturduğu, davacının itirazına mesnet markaların asli unsurlarının da “...” ve “fit” ibarelerinden meydana geldiği, buna göre dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında 6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca benzerlik ve karıştırma tehlikesi bulunduğu,

her ne kadar "fit" ibaresinin gıda ürünleri yönünden ayırt ediciliği zayıf ise de gerek bu ibarenin aynen dava konusu başvuruda asli unsur olarak kullanılması gerekse de davacının itirazına mesnet markalarında yer alan “...” ibaresinin, dava konusu başvuruda da yer alması karşısında, başvuruya herhangi bir ayırt edicilik katılmadığı, markalar arasındaki ilişkilendirme ihtimalinin bertaraf edilmediği,

başvuru kapsamında yer alan mallar ile davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında yer alan malların aynı tür/ benzer oldukları, dava konusu başvurunun kötü niyetli yapıldığına dair başkaca da bir delilin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile YİDK’in 2019-M-6595 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli 2018/106270 sayılı ve "ta! da! tam ... fit" ibareli markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiş, karar ayrı ayrı davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.