Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1409 K.2024/9286

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili, davacı ...in marka, patent ve tasarım tesciline sahip olduğu "... 502 ..." ürünü bulunduğunu, diğer davacının lisans sözleşmesiyle Türkiye'de satışa tek yetkili olduğunu, davalı adına tescilli 2017 04200/2 ve 3 no.lu "502 HERKÜL ..." ve 2017 05234/2 ve 4 sayılı "502 UGR ..." tasarımlarının, davacı ... şirketine ait 2012 02333 sayılı "...

502 ..." ürünleri için kullanılan kutu tasarımıyla iltibas oluşturduğunu, davalının illegal yollar ile tasarım tescili yaptığını, eyleminin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli tasarımların hükümsüzlüğüne, tecavüz fiillerinin durdurulmasına, kaldırılmasına, davalının rekabeti olmasaydı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla yoksun kalınan kazanç kaybından dolayı şimdilik 1.000,00 TL ile müvekkilinin sınai mülkiyet hakkına konu ürünün kötü şekilde kullanılması,

üretilmesi ve piyasaya sürülmesi nedeniyle 1.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, ön inceleme duruşmasında tazminat taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekili, yetkili mahkemenin davalının ikametgah mahkemesi olan Gebze mahkemelerinin olduğunu, davacı Bigesan Ltd. Şti.'nin aktif dava ehliyeti bulunmadığını, taraflar arasında derdest bir dava olduğunu, davacı ... Co. Ltd''nin teminat yatırması gerektiğini, hükümsüzlük ve tecavüz koşullarının oluşmadığı, davacının kullanımın tescil hakkına dayandığını, davalının marka ve tasarımının davacılardan faklı olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunmadığını, davacıların kötüniyeti olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirmede, tasarımın bir ürünün tümü veya bir parçasının ya da üzerindeki süslemenin çizgi, şekil, biçim, renk, malzeme veya yüzey dokusu gibi özelliklerden kaynaklanan görünüm olduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 56. maddesinde belirttiği üzere, bir tasarım yeni ve ayırt ediciliğe sahip olması halinde yasa kapsamında korunduğu, somut olayda bilirkişi raporu, dosyadaki belgeler ve ürün görselleri dikkate alındığında davalı tasarımlarının davacı tasarımından farklı olduğu,

davalı tasarımlarının davacı tasarımlarına göre yeni ve ayırt edicilik vasfına sahip olduğu anlaşılmakla 6769 sayılı Kanun 77. maddesindeki şartlar bulunmadığından davacının hükümsüzlük davasının reddine, hükümsüzlük şartları oluşmadığı ve davalının tescilli tasarımına dayanarak yaptığı kullanımlarının tecavüz oluşturmayacağı dikkate alınarak da davalının tazminat ve diğer talepleri yönünden de reddine karar verilmiş ve bu karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmede, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, davalının tasarımının davacının tasarımı ile birebir aynı olmadığı, davalının kendi markasına ekleme yapılmak suretiyle tasarımını kullandığı, davalıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olmadığı, tasarımlar arasında karıştırmaya neden olacak benzerlik bulunmadığı ve hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davalının mevcut kullanımının davacının marka ve tasarım hakkına tecavüz oluşturmadığı,

tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanan hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirildiği, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazları esastan reddedilmiş olup, bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava konusu, tasarımın hükümsüzlüğü, tasarıma tecavüzün önlenmesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 56, 58 ve 77 nci maddeleri.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.